LEAFDE

Plantenoverzicht

Plantenasiel

OVERZICHT ADOPTIEPLANTENEr zijn al heel wat planten langsgebracht. Lees hieronder hun verhalen. Een deel van deze planten zijn inmiddels geadopteerd en bevinden zich niet langer in de publieke ruimte. Planten die nog een nieuw thuis zoeken kan je ontmoeten in een van de LEAFDE Plantenasiels.

Het aantal LEAFDE Plantenasiels is groeiende. Ons doel is dat voor eind 2023 elke Twentse gemeente een eigen Plantenasiel heeft of een locatie waar het verhaal van de adoptieplanten te volgen is. Op deze manier maken we de wereld groener en leefbaarder, planten we LEAFDE en worden we allemaal een beetje blijer!

Iedereen kan een Plantenasiel starten! Wij ondersteunen dit van harte. Wil je een Plantenasiel beginnen neem dan contact op met adedapo@tetem.nl

Ik ben een Sansevieria.
Ik leef nog niet zo lang maar ben in mijn korte leven al heel wat mensen met vooroordelen tegen mijn ‘soort’ tegen gekomen.
De Sansevieria wordt gezien als ouderwets, als een plant voor kneusjes. Gelukkig is er nu ook een tegenbeweging gaande en ben ik ook op de vensterbank van menig Hipster-huishouden te vinden. Ook in heel wat trendy ondernemingen kom je mij tegen.
Zo heb ik een prominente plek in een kapperszaak en een leuk klein restaurantje in de binnenstad van Enschede.
Het hoogtepunt van deze tegenbeweging is toch wel mijn verblijf in Sickhouse te Enschede.
Sickhouse, ook wel ‘atomic’ playground genoemd, is toch bij uitstek een productie van het heden. Een plek gericht op digitale en populaire cultuur in onze samenleving. Als dat niet verre van oubollig is, weet ik het niet meer.
Het feit dat ik zo genoten heb van mijn deelname aan Sickhouse zegt toch ook wel dat ik niet truttig ben. Ik heb daar echt een toptijd gehad.
Het zo zo dynamisch en innovatief allemaal. Het leukste dat ik daar trouwens heb meegemaakt was het bezoek van staatsecretaris Gunay Uslu in augustus 2022.
Dat was écht sick. Zie je nou wel dat ik niet achterhaald ben, ik ben helemaal up to date met mijn straattaal.
Het steekt me gewoon als ze naar je kijken en je meteen een stempel geven zonder even te checken of die indruk wel klopt.
Misschien moeten al die types die de Sansevieria belegen vinden zich realiseren dat zij de wederopstanding van de Sansevieria hebben gemist en dat zij dus misschien een beetje achterlopen bij de laatste trends.

Gehuisvest bij privé, 18-02-2022

In het voorjaar van 2022 ben ik geboren in Borne. Froukje nam mij over van een kweker.
Het was liefde op het eerste gezicht omdat ik toen prachtige roze bloemen had.
Maar helaas ging het eigenlijk al vanaf het begin mis. Froukje en ik waren geen goede match. Op de een of andere manier begrepen we elkaar gewoon niet.
Ze heeft mijn verzorging nooit onder de knie gekregen.
Dan werd mij duidelijk toen vrienden van Froukje op mij pasten toen zij op vakantie was.
Ik kreeg ineens de juiste hoeveelheid water en bloeide even helemaal op.
Tot Froukje weer thuis kwam. Toen ging het weer mis.
Toen duidelijk werd dat we nooit aan elkaar zouden wennen, heeft Froukje me naar het plantenasiel gebracht.
Ze hoopt dat een nieuwe familie wel bij mij past en ervoor kan zorgen dat ik weer ga bloeien.

Tetem Enschede, 26-08-2022

I first came into contact with PLANETART in 2019 while GOGBOT was happening.
What I saw was a very different kind of exhibition than I had ever seen before, really into tech and art.
It made me curious right away.
Now I found my place at Station Square I see people walking in and out all the time and doing their own thing.
A lot of interesting, modern and futuristic things are happening here. Also interactive stuff.
I see a lot of the 360 room and visuals since that’s the main project of the sympathetic artist at whose desk I’m standing.
It’s fun for me since audiovisual experiences always fascinated me.
I think it has the potential to introduce more immersive or interactive EDM live shows to the world!
People work all the time, they are very productive.
But they are very nice people as well.
There is a highly creative fuel, which I think is very interesting.
They call this place a creative breeding ground.
I see a lot of independent persons, getting the care and creative freedom they need to develop and flourish.
I hope in the future PLANETART and the creative scene in Enschede will evolve and grow even more.
Dit was mijn verhaal. Kijk vooral eens bij mijn buren.

Creatieve Broedplaats WARP, 21-05-2022

Ik heb een mooie plek hier. Ik sta in de buurt van een componist, genaamd Joep.
Joep maakt muziek – jingles – voor radiozenders.
Dat gaat alle kanten op, van klassiek tot digitaal.
Joep denkt er goed over na, echt door middel van geluidsvormgeving zo’n radiozender een eigen identiteit en smoel geven.
Hij vindt het geweldig om te doen, want hij maakt het liefst de hele dag muziek.
Soms ben ik er ook wel even klaar mee.
Na zijn werk gaat Joep graag naar beneden, naar de Spacebar om lekker uit te blazen.
Hij vertelt me dat hij daar de gekste dingen meemaakt, eigenlijk ben ik wel benieuwd.
Er is in het weekend ook altijd wat te doen.
Ze draaien er ook goede muziek volgens Joep, en hij heeft er verstand van.
Er wordt goed voor mij gezorgd hier.
Ik hoop dat de broedplaats kan groeien en meer ruimte kan bieden aan creatieve makers.
Van Joep hoor ik dat er veel meer mensen zijn die zich aan willen sluiten, maar dat daar niet altijd ruimte voor is.
Dat is jammer, want juist een plek waar je met anderen samen kunt werken stimuleert erg en levert nieuwe groei-energie.
Ik hoop dat ze de tijd krijgen, want samenwerken heeft tijd nodig.
Ik sta hier nu twee jaar en zie langzaam mensen bij elkaar naar binnen lopen, elkaar helpen en van elkaar willen leren.
Dat is mooi!

Creatieve Broedplaats WARP, 16-06-2022

Ik ga je even wat over mij en mijn soort vertellen zodat jij begrijpt hoe bijzonder ik eigenlijk ben. Ik denk dat dat nodig is want we zijn behoorlijk populair en overal te vinden dus niet echt exclusief maar dat is een goed ding, let maar op.
Mijn naam is Sanseveria.
Ze noemen mij ook wel vrouwentong, in Groot Brittannië zelfs schoonmoedertong, wat ik echt niet snap.
Ik ben niet eens een vrouw en ik lijk niets op een tong. Mensen zijn raar.
Ik ben in 2016 gekocht bij een supermarktketen maar eerlijk gezegd ben ik op mijn koper uitgekeken.
Zoals gezegd, mensen zijn raar.
Blijkbaar vond ze mij ook niet leuk meer en daarom sta ik hier dus nu in het plantenasiel zodat iemand mij kan adopteren die om kan gaan mij mijn eigengereide en stekelige karakter.
Om dat te bewerkstelligen zal ik nu iets over mijn soort vertellen.
Wij zijn echte helden in het zuiveren van binnenlucht. Volgens Nasa filteren wij onder andere tolueen, nitrogreen oxide, xyleen en formaldehyde uit de lucht.
Vooral voor mensen met allergieën is onze zuiverende werking erg handig. En wij stoten ook ‘s nachts zuurstof uit zodat we ook nog eens erg goed zijn voor in de slaapkamer.
Nu begrijp je waarom het goed is dat we in zoveel huizen te vinden zijn.
Wij zijn vernoemd naar de wetenschapper en uitvinder van gekleurd vuurwerk Raimondo di Sangro, prins van de stad Sanseviero dat vandaag de dag Sanse Vero heet.
Er bestaan 70 soorten Sanseveria.
Dat vertelt je dus dat wij goed gedijen en ons overal aan kunnen aanpassen.
Het licht in onze omgeving is ideaal als er afwisseling is, soms zon en soms schaduw maar wij overleven overal; van de donkerste kamer tot in direct zonlicht.
Hoe minder licht, hoe donkerder de bladeren.
Qua verzorgen hebben we ook niet veel nodig: een beetje water elke 2 weken gedurende de zomer, elke 6-8 weken in de winter. Laat de bodem goed opdrogen voor je opnieuw water geeft
Zo makkelijk is dus het leven met mij.

Tetem Enschede, 31-08-2022

GEEF IEDERE DAG ALLES EN IEDEREEN EEN BEETJE LEAFDE

Wij succulenten zijn behoorlijk herkenbaar, dus ik denk dat je me al herkend had. Ik wil je graag mijn verhaal vertellen.
Mijn hele leven reageerden planten op mij alsof ik een baby was. Veel planten wisten niet eens dat ze het deden. Het was een soort automatisch instinct.
Het kwam omdat ik zo klein was. Toen ik nog met mijn leeftijdsgenoten bij het tuincentrum stond, was ik altijd de kleinste.
Planten praatten met een raar baby stemmetje tegen mij. Dachten dat ik niets zelf kon en drongen mij ongevraagd hun ‘hulp’ op.
Ook waren ze in de veronderstelling dat ik geestelijk achterliep wat natuurlijk niets met mijn hoogte te maken had. Het was om gek van te worden. Ik bleef klein en ze bleven me als baby behandelen.
Dat ik ouder werd, veranderde niets aan de situatie.
Ik bleef klein en ze bleven me als baby behandelen.
Ik dacht dat ik uiteindelijk vanzelf wel zou groeien. Dat ik gewoon een laatbloeier was. Maar helaas bleef ik altijd behoorlijk onder de maat.
Uiteindelijk had ik me er maar bij neergelegd dat ik altijd klein zou blijven maar toen kwam ik hier in het plantenasiel.
De planten om mij heen vroegen naar mij verhaal en toen ik uitlegde dat ik heel klein was voor mijn leeftijd, snapten ze het meteen.
Ze behandelden mij als volwaardige plant, lid van de platenasiel familie. En dat was ongekend en heel prettig. Maar het mooiste was nog wel dat een opa plant iets verderop zei dat een plant pas goed kan groeien als de omstandigheden goed zijn. En omdat ik niet goed behandeld was, ik ook niet goed kon groeien.
Ik heb het toen wel voor de andere planten opgenomen, ze hadden mij niet gepest maar ze hadden me gewoon niet begrepen.
Ze hadden niet gescholden of gemeen gedaan.
Opa plant zei daarop dat het, gemeend of niet gemeend, wel invloed op mij had gehad.
Hij dacht dat ik nu wel zou gaan groeien omdat dit voor mij een positieve stimulerende omgeving was.
En hij had gelijk. Sinds ik hier ben, ben ik al een klein beetje gegroeid!

LEAFDE Next, 10-08-2022

Ik weet wat je ziet, een felgekleurde plant die alle aandacht vraagt.
Al doe ik helemaal niets, toch denkt iedereen dat ik graag in de belangstelling sta, gewoon omdat ik geboren ben met een opvallend uiterlijk.
En helaas past dat uiterlijk helemaal niet mij mijn innerlijk.
Ik houd niet van aandacht. Helemaal niet. Laat mij maar gewoon.
Maar zo werkt het helaas niet. Andere planten beginnen altijd met mij te praten. Extraverte planten denken dat ik 1 van hun ben en beginnen te praten en houden niet op.
Sommige planten denken dat ik een aandachttrekker ben en vinden me bij voorbaat een aansteller.
Zeggen dat ik me niet zo moet aanstellen en een beetje normaal moet doen.
Als er een speech moet worden gehouden, kijkt de hele vensterbank naar mij want ze gaan er vanuit dat ik het heerlijk vind om iedereen toe te spreken.
Terwijl dat echt mijn allergrootste nachtmerrie is.
En als ik het dan niet wil, blijven ze maar aandringen en loopt het altijd uit op geruzie.
Ik houd ook niet van ruzie. Conflicten ga ik liever uit de weg. Het lost toch nooit wat op.
Natuurlijk heb ik geprobeerd uit te leggen hoe ik echt ben maar ze geloven me simpelweg niet.
Ze hebben een beeld van mij gebaseerd op niets anders dan mijn uiterlijk en blijven daar aan vast houden, wat ik ook zeg. Heel teleurstellend.
Ik stond op een vensterbank met allemaal stekjes dus misschien leren ze het nog maar daar wacht ik niet op.
Nu ik hier in het plantenasiel sta, hoop ik te worden geadopteerd door iemand die alleen maar volwassen planten heeft die kijken naar hoe ik doe in plaats van kijken naar hoe ik eruit zie.

Tetem Enschede, 09-06-2022

Hallo!
Ik baal er een beetje van dat ik hier nu sta.
Mijn grootste hobby en eigenlijk ook mijn enige hobby, is natuur.
Komt natuurlijk omdat ik zelf ook een onderdeel van de natuur ben al sta ik binnen.
Het allerliefst wil ik gewoon buiten zijn.
Heerlijk in de wind en de frisse lucht met overal planten en dieren om mij heen.
Natuurlijk weet ik ook wel dat ik een binnen plant ben en het buiten erg moeilijk zou krijgen en waarschijnlijk op een gegeven moment ook dood zou gaan maar toch.
In mijn vorige huis stond ik op de vensterbank en keek ik uit op een park.
Niet echt wilde ongerepte natuur dus maar toch was ik met dat uitzicht enorm tevreden.
Ik genoot enorm van de seizoenen, elk seizoen heeft wat moois.
De bomen in de winter hebben een geweldig silhouet en je kunt ook veel verder kijken doordat de bomen kaal zijn.
Het is helemaal mooi als er verse sneeuw ligt; alles ziet er dan zo schoon en vredig uit. En dan de lente waar je langzaam de bladeren ziet groeien.
Alle planten, struiken en bomen hebben een eigen kleur groen, magnifiek. Gevolgd door de overdaad van de zomer, er bloeit van alles en het barst van het leven. Maar mijn favoriet is de herfst.
Wanneer de bladeren verkleuren naar de meest mooie combinaties van groen, geel, oranje en rood.
De regen die alles schoon wast. De lage zon die de magisch door de bladeren schijnt.
En in plaats van dat ik op de vensterbank sta te genieten van mijn favoriete jaargetijde, sta ik hier.
Hoe de mens ook probeert om de natuur te vangen op foto’s, op schilderijen, met beelden, het is nooit zo mooi als in het echt.
En ik ben bang dat hoe mooi mijn uitzicht op de vensterbank ook was, het nooit zo mooi is als buiten midden in de natuur te zijn.
Jammer genoeg blijft dat voor mij voor altijd een droom.

Mobiel plantenasiel, 16-04-2022

SPREAD LEAFDE

Als klein plantje ben ik in 2021 gekocht bij een tuincentrum in Enschede en vandaaruit ben ik naar een kantoor verhuisd.
De koper is helaas mijn familienaam vergeten en kon eigenlijk niet goed voor mij zorgen. Ze vergat mij ook regelmatig water en voedsel te geven zodat ik zelfs uitgedroogd ben.
Mijn groei is totaal vastgelopen. Je ziet dat ook aan mij, ik heb enorm veel potentie maar het is er nog niet uitgekomen.
Behoorlijk triest allemaal maar ik heb op dat kantoor toch ook goede tijden beleefd. Ik ben namelijk een amateur filosoof en denk graag na over de ongrijpbare zaken in het leven. Voor mijzelf had ik de vraag “waartoe ben ik op aarde?” al beantwoord. Ik ben op aarde om mij voort te planten en plezier te brengen aan mijn verzorgers.
Maar toen ik geen water en voedsel meer kreeg en langzaam uitdroogde, keek ik er ineens toch heel anders tegenaan.
Zonder water en voedsel kan ik mij niet voortplanten.
Als mijn verzorgers mij zodanig verwaarlozen dat ik uitgedroogd ben, breng ik ze duidelijk geen plezier. Dit bracht mij in een enorme identiteitscrisis.
Ben ik nutteloos?
Mag ik nog wel bestaan?
Klopt mijn filosofie wel?
En hoe gek het ook klinkt, dit gaf mijn leven weer zin. Ik kan mijn favoriete bezigheid weer oppakken want ik heb nieuwe vragen waar ik mij over kan buigen.

Tetem Enschede, 06-09-2022

Mijn eigenaar noemt mij oude brompot.
Eerlijk gezegd begrijp ik niet helemaal waarom.
Ja, ik mopper wel veel maar laten we even eerlijk zijn, er is heel heleboel dat beter kan.
De hele dag staat de tv aan op nieuwszenders en het enige dat ik hoorde is crisis.
Vluchtelingencrisis, woningmarkt- crisis, stikstofcrisis, energiecrisis, koopkrachtcrisis, politieke crisis, enzovoort enzovoort.
En dat zijn alleen de crisissen. Er zijn ook nog ‘gewone’ problemen.
Eindeloos wordt er gepraat, overlegd, gediscussieerd maar met echte oplossingen komen, ho maar.
En als ik zo naar de praatprogramma’s luister, is iedereen deskundig en geen deskundige is het met een ander eens.
Wie bepaalt eigenlijk wie er deskundig is?
Blijkbaar hoef je geen studies meer te volgen om deskundig te zijn. Jan en allemaal noemt zich tegenwoordig deskundig.
Nou sorry hoor maar dat kan ik geen deskundigen noemen.
En dan al die zogenaamde peilingen. Niemand heeft ons ooit wat gevraagd.
Allemaal doorgestoken kaart!
Wie betaalt er eigenlijk voor de peilingen? Wie controleert die peilingen?
Weet je wat ik ook niet snap, dat gedraai altijd.
Niemand zegt eerlijk waar het op staat. Het is altijd maar de helft van het verhaal of een verdraaid verhaal.
Nou ja, en toen mijn eigenaar mij het huis uit zette, riep ie me na dat ik een zeurzak was en dat ik altijd alles negatief uitleg. Snap je dat nou?

Tetem Enschede, 03-09-2022

ALLES IS LEAFDE

Ik ben weggepest uit mijn vorige huis
Samen met 5 andere planten stond ik op een plantentafel in de woonkamer.
Op zich een heerlijke plek om te wonen, alles was er perfect, het licht, de verzorging, het uitzicht. Het enige dat niet zo prettig was, waren de andere planten.
Ze waren al vanaf het begin heel onaardig. Eerst dacht ik dat het kwam omdat ik de nieuwe plant was, dat ik mezelf nog moest bewijzen of zo. Maar toen er na mij een andere plant kwam, werd die wel meteen opgenomen in de groep.
Tegen mij zeiden ze alleen nare dingen.
Ze zeiden dat ik terug moest naar waar ik vandaan kwam.
Dat ik niet welkom was.
In het begin vond ik het zo vreselijk dat ik helemaal niets terugzei. Zij waren ten slotte eerst met z’n 4en en daarna met z’n 5en, daar kon ik in mijn eentje toch nooit tegen op.
Toen ze weer begonnen over dat ik niet welkom was en terug moest naar waar ik vandaan kwam, heb ik gewoon gezegd dat ik gewoon in het tuincentrum om de hoek was geboren, net als zij.
Maar ze luisterden niet.
Toen ze zeiden dat ik stonk, zei ik dat ik hetzelfde water met hetzelfde voedsel kreeg dus dat ik niet kon stinken.
Maar ze reageerden niet.
En toen ze begonnen over mijn plantencultuur, vroeg ik waar ze het toch in vredesnaam over hadden
En toen antwoordden ze dat ze aan de rode kleur van mijn bladeren wel konden zien dat ik er van achterlijke gedachten op na hield die geen plaats hadden op hun plantentafel.
Ik wist niet wat ik daarop moest zeggen.
Al die tijd hadden ze me gekleineerd en gepest omdat mijn bladeren een andere kleur hadden?
Op zoveel domheid had ik geen antwoord.
Ik wist niet hoe ik ze uit moest leggen wat zo duidelijk zou moeten zijn; de kleur van mijn bladeren heeft verder nergens mee te maken, het zegt niets over mij als plant.
Aan de ene kant wilde ik blijven om te proberen het uit te leggen maar aan de andere kant wilde ik ook gewoon weg. Ik heb besloten weg te gaan want ik was niet gelukkig maar ergens heb ik daar ook spijt van want als je niet met elkaar blijft praten, los je ook niets op.

Tetem Enschede, 17-09-2022

Je wilt mijn verhaal weten?
Nou, dat is eigenlijk heel simpel. Ik ben gedumpt door de studentenvereniging van de UT. Ik ben niet goed genoeg.
Niet mooi genoeg. Niet slim genoeg. Niet aardig genoeg.
Ze gaven me gewoon geen water meer want ik voldeed niet.
Ik weet het, iedereen wordt wel een keer gedumpt in het leven. Hoe leuk beide partijen onafhankelijk van elkaar ook zijn, de combinatie klopt niet en ze gaan uit elkaar.
n het leven. Hoe leuk beide partijen onafhankelijk van elkaar ook zijn, de combinatie klopt niet en ze gaan uit elkaar. Of iemand komt toch een betere partij tegen. Een naar trekje komt pas later naar voren. De toekomstplannen matchen niet. Zo loopt het leven.
En de studententijd is helemaal een tijd van ontdekken en proberen.
Maar om mij zo lang te martelen, dat is toch wel van een andere orde!
En het was niet 1 student, het was een hele vereniging!
Ik heb nog geluk dat er 1 jongeman was die mij in ieder geval niet dood wilde hebben en me naar het asiel bracht.
Dat betekent toch dat ik écht de moeite niet waard was.
Het moet wel iets vreselijk mis met mij zijn.
Ik houd me maar vast aan het idee dat op elk potje een deksel past en hoop dat er iemand op de wereld is die het wel ziet zitten met mij en mij wil adopteren zodat ik toch nog een mooi lang leven zal hebben.

Mobiel plantenasiel, 26-04-2022

I was looking for somewhere to tunnel my roots, because I felt I had no place to grow and take the space I needed to create.
I wanted to be planted somewhere around others that were radical, in a steady soil that was well fertilized with care.
I had heard of this place, full of mysterious beings and their makings.
I grew interested, and asked to use a small square of soil to settle into. I was given the shadiest spot in the whole city!
As I familiarized myself here, I found that this place really is a jungle, it’s grown shut with unique organisms.
Their vines are all intertwined into each other, up the walls and down the staircases. I feel my roots are tangled in between everyone else’s, and I like it that way.
I never feel alone, even when I’m in the dark for hours.
I learn all the time, I learn in language, in sound, in movement and in connections.
I love to work and exist in this space, with my fellow greens. I wish to see more plants like me here, plants from farther away.
This place has proven to me that if you want to learn fast, grow strong and develop new paths, it’s best to do it with people that are more talented than you!

Creatieve Broedplaats WARP, 13-05-2022

Ik ben zo verdrietig en ik weet eigenlijk niet goed waarom.
Vroeger was ik best een vrolijke plant maar de laatste tijd valt het leven me zwaar.
De dingen die ik altijd zo leuk vond, brengen me geen plezier meer.
Heel langzaam sloop het erin. Steeds minder lol. Steeds minder interesse.
Steeds minder energie.
Ik voel me afgestompt.
Langzaam gingen mijn bladeren hangen en vielen zelfs af.
Ik voel me ook schuldig dat ik zo ben.
Ik heb geen enkele reden om niet gelukkig te zijn. Andere planten hebben het veel zwaarder.
En hoewel ik me dat besef, kan ik er niets aan doen dat ik me zo triest en dood van binnen voel.
Het duurt nu al een hele tijd. Die leegte in mij groeit en groeit.
De enige manier om dit troosteloze gevoel van mij af te zetten, lijkt mij adoptie. Een andere uitweg zie ik niet mer.
Een nieuw begin in een nieuwe omgeving.
Alles achter me laten en opnieuw beginnen. Daar hoop ik op en klamp ik me nu maar aan vast.

Tetem Enschede, 09-07-2022

GEEF IEDERE DAG ALLES EN IEDEREEN EEN BEETJE LEAFDE

Wat is het prachtig hier in het plantenasiel hé? Ik ben hier ook zo gelukkig. Heerlijke omgeving, lieve planten en we worden heel goed verzorgd.
Ik kom eigenlijk uit Chornomorsk, in het zuiden van de Oekraïne aan de Zwarte Zee.
Misschien heb je wel gehoord dat er oorlog is in Oekraïne. Er wordt al maanden gevochten en bommen bleven maar vallen.
Mijn mevrouw is samen met mij en de kat gevlucht, mijn meneer is in Oekraïne gebleven.
De reis was heel lang en best spannend. Maar thuis was het duizend keer zo eng.
Ieder keer als de bommen vielen, schudde mijn vensterbank en elke keer was ik zo bang dat die keer ons huis zou worden geraakt en we allemaal dood zouden gaan.
Onderweg kwamen we heel veel vriendelijke mensen tegen die ons hielpen.
Ik heb alleen een beetje water nodig maar voor mijn mevrouw en de kat waren ze ook heel lief.
Hier in Nederland kwamen we in een opvang met andere Oekraïners die gevlucht waren.
Daar was de sfeer aan de ene kant optimistisch en blij maar aan de andere kant ook heel bezorgd en ook wel angstig.
Uiteindelijk heeft mijn mevrouw besloten terug te keren om te helpen in de oorlog.
Ze heeft mij en de kat achtergelaten omdat ze in de Oekraïne niet voor ons zal kunnen zorgen, in ieder geval niet goed genoeg.
De kat is geadopteerd door een Oekraïens meisje genaamd Olena en ik ben gedoneerd aan het plantenasiel in de hoop dat ik ook een goed thuis zal vinden.

Tetem Enschede, 22-04-2022

Ik ben hier jaren geleden geplant door Caroline.
Ik maak van alles mee, van feestjes tot jamsessies, maar er is ook een museum en je vindt ongelofelijk veel creativiteit in dit gebouw!
Het is een creatieve broedplaats en ik kan duidelijk zien dat de mensen die hier werken ook écht groeien en beter worden in alles wat ze doen.
Maar ook dat ze beter worden in het overbrengen aan anderen van wat zij doen.
Ze leren veel van elkaar leren en krijgen kansen om zichzelf in de praktijk te ontwikkelen.
Het leukste hier zijn de feestjes van BEATS AFFECT. Zij doen iets wat tegen het stereotype van hiphop ingaat, want er is veel meer dan de typische ‘hiphop’ die je op de radio hoort.
BEATS AFFECT graaft het internet af op zoek naar juweeltjes en delen die met een jonge enthousiaste crowd.
Ik heb veel over hiphop geleerd de afgelopen tijd.
Er wordt goed voor mij gezorgd. Ravi van BEATS AFFECT houdt van Lavendel dus komt hij af en toe checken of het goed met me gaat en dan mag hij wat van mijn topjes hebben zodat hij die kan stomen in zijn huis.
De mensen hier zijn lief voor mij, volgens mij vinden veel mensen Lavendel fijn.
Voor de broedplaats denk ik dat het belangrijk is om goed met elkaar te communiceren.
Wij planten hebben daar zo onze eigen manieren voor.
Luister naar de ideeën van nieuwelingen en buitenstaanders, zij bekijken de dingen vaak vanuit een vers perspectief.
Ik hoop dat de broedplaats blijft.
Het is mooi om te zien hoe mensen hier samen komen om projecten te starten en bij te dragen aan de charme van Enschede!
Liefs, Lavendelino

Creatieve Broedplaats WARP, 16-06-2022

Oh, hello there!
Who are you?
Did you know I am a royal plant?
I’ve been born and raised at the Castle of Twickel where I was part of the collection of a very loving gardener.
Six years ago my current caretaker – I will call her the witch – fell in love with my extraterrestrial appearance and took me home to a house that always smelled so lovely!
Little did we know about the journey we would have together.
Over the years I’ve given life to quite some offspring.
Some could stay with us, and some would be rehomed at kind and loving family and friends of the witch.
Two years ago, my wife and I had grown out of our jacket.
After delivering so much offspring and drinking so much water, our outer shell got a bit too tight for our size.
We literally cracked open like a hatching egg and finally showed our little secret: we were two, not one.
Of course we were, don’t you know where children come from?
Soon, our pot became too small for the whole family (we were four by now) and that is when the witch decided to separate us: my wife and our little baby stayed together in our old pot, I moved to my own big pot and our oldest son got a small pot of his own.
For a while we were standing next to each other in the windowsill, watching over what happened outside.
Embracing each other with our tentacles, we still felt very connected.
Until one day.
With her careful and gentle hands, the witch started unraveling our tentacles.
She discovered my longest sprout was over 5 meters tall.
I felt so proud of my long hair!
Then when this was done, she moved my son and me to some giant black building, into a room that had a sense of familiarity to me, because it felt a bit like home.
I was first placed on a big table together with all kinds of plants I didn’t know yet, and worst of all, my son was so far away from me I couldn’t reach him with my tentacles!
But he seemed okay, embraced this new step in our life and next thing I know he made some friends already.
After a few sessions of restructuring the plants and the furniture, the witch now seems to approve with our current place.
I am happy she is still around to take care of us.
My son and I are doing very well: we enjoy our father-son time a lot.
The view on the Stationsplein is much more entertaining than the view we had at home.
The evening sun is lovely.
It can be a bit lonely when the witch is not around for a few days, and of course I miss my wife and daughter, but the witch tells me they are doing fine and assures me to reunite us at some point.
For now, I enjoy being the Watchers of the Station Square together with my son and let my tentacles crawl across the window happily and blooming.

Creatieve Broedplaats WARP, 14-07-2022

In 2014 kwam ik ter wereld in Enter, Nederland.
Mijn mens Marlous heeft mij als stekje gekregen van haar ouders.
Marlous vond mij 8 jaar geleden heel leuk. Ik bloei af en aan en dat vond ze toen heel leuk maar inmiddels is haar smaak een beetje veranderd.
Nu vindt ze mij oud-bollig en truttig.
Het is tijd voor iets nieuws, zegt ze.
Omdat ze mij niet zomaar bij het afval wilde gooien, heeft ze me naar het plantenasiel gebracht in de hoop dat iemand anders mij wel kan waarderen en zal adopteren. Dus ik zal een paar dingen over mezelf vertellen zodat je kunt zien of ik bij je pas.
Ik kan wel zeggen dat ik een sterk karakter heb want er moet heel wat gebeuren voor je mij klein krijgt. Toen mijn buurplant overleed, heb ik het wel even heel moeilijk gehad maar ook dat heb ik een plekje kunnen geven.
Verder houd ik van gezelligheid. Die corona periode was een heerlijke tijd voor mij. Marlous was altijd thuis en ik kon alle teams overleggen meeluisteren. Daarnaast luister ik ook graag naar Q-music op de radio.
Mijn vurigste wens is dat ik word geadopteerd en nieuwe plantenvrienden kan maken.

Tetem Enschede, 06-09-2022

SPREAD LEAFDE

Hi, ik ben Aloë Vera en ik ben zeer verheugd om hier in Tetem te staan.
Geen wonder want wie wordt nu niet blij van wisselwerking tussen kunst, techniek en plezier.
Oeps, nu betrap ik mijzelf er weer op dat ik dingen voor anderen invul.
Ik ga er altijd vanuit dat andere planten de wereld net zo zien als ik maar regelmatig merk ik dat dat dus helemaal niet klopt.
In ieder geval heb ik nu door dat ik het doe.
Toen ik nog een klein plantje was, kwam ik door mijn aannames nogal eens in de problemen en ontstonden er flinke ruzies.
Ik heb een hekel aan ruzie en confrontatie en daardoor besloot ik dat ik maar beter mijn mening voor me kon houden en kon luisteren naar andere meningen en oordelen.
Maar ik heb ook een stem die gehoord mag worden dus nu probeer ik te luisteren naar andere planten en respectvol mijn mening te geven.
Maar hoewel ik weet dat mijn blik niet de enige blik is en wellicht ook niet de juiste blik is, blijf ik toch ik mijn eigen bubbel.
Dat is makkelijk en vredig. Ik zoek planten om mij heen die dezelfde mening hebben terwijl ik eigenlijk best weet dat een bredere kijk beter zou zijn.
Mijn hoop is dan ook dat ik hier iets leer over hoe ik mijn eigen bubbel door kan prikken.
Dat ik leer begrijpen dat de harde waarheid mij kan bevrijden.
Al zal dat niet makkelijk zijn.

Tetem Enschede, 16-04-2022

Mijn allergrootste droom is om uiteindelijk in boom in een jungle te zijn.
Het lijkt me geweldig om tussen de wilde planten en bomen te staan.
Eigenlijk zou ik zelf ook graag wat wilder willen zijn.
Van nature ben ik een tamme huisplant. Mijn hele leven heb ik in hetzelfde huis gewoond en stond op een kast. Er gebeurde nooit wat. Ik zag niets, ik hoorde niets, ik voelde niets.
Heel erg saai.
Het enige dat ik deed was overleven maar dat ging steeds moeilijker en moeilijker. Heel langzaam vloeide het leven uit mij weg en eerlijk gezegd, vond ik dat niet eens zo erg.
Tot het moment dat mijn eigenaar niet meer geloofde in mijn herstel en besloot mij weg te doen. Toen kwam ik voor het eerst die kast af.
Ik werd op een tafel gezet en toen gebeurde er een wonder.
Ik kon naar buiten kijken en zag bomen, gras, bloemen, planten, lucht, zon.
Er ging een hele nieuwe wereld voor mij open. Op dat moment begon mijn droom en ik weet natuurlijk ook wel dat ik nooit een boom kan worden en dat ik nooit in een jungle zal staan maar het is wel fijn om erover te dromen en een beetje wilder zijn, is wel haalbaar. Het was een tragisch moment. Net toen ik op weg was naar de groene afvalcontainer kreeg ik weer zin in het leven.
Maar het lot was mij gunstig gestemd! De buurman van mijn eigenaar kwam op bezoek, zag mij op tafel staan en bood aan om mij aan het plantenasiel te doneren.
En zo geschiede.

Mobiel plantenasiel, 06-09-2022

ALLES IS LEAFDE

Begin 2022 stond in in de supermarkt te wachten tot iemand mij meenam om voor mij te zorgen.
Aandacht krijg je ook in de supermarkt maar dat is toch minder persoonlijk, het is dan min of meer plichtmatige zorg.
Op een gegeven moment ging ik in de aanbieding en toen werd ik meegenomen door een aardig persoon. Fijn!
Het was wel erg wennen zo alleen, was het beter?
Nee, het was niet beter. Ik merkte dat ik stil bleef staan en vroeg me af waar dat toch aan lag. Miste ik de levendige omgeving?
Kreeg ik niet de zorg die ik nodig had? Lag het aan mijn verlegen karakter en moest ik meer voor mezelf opkomen?
Het was een lastige tijd.
Ik zat met al die vragen en had geen antwoorden. Het enige dat me op de been hield was een lied van Queen met de titel “I want to break free”.
Dat was namelijk precies wat ik ook wilde, uitbreken en volop genieten.
Nu hoop ik dat ik op dit nieuwe plekje alles vind wat ik zocht en dat wanneer ik helemaal ben opgebloeid, iemand mij meeneemt.

Tetem Enschede, 24-08-2022

Ik vind het prima om hier te staan en om me de hele dag te laten bekijken maar het zou fijn zijn als iedereen dat zou kunnen doen zonder commentaar te geven.
Iedereen heeft een mening en meent die mening ook de hele dag te moeten delen met jan en allemaal. Ze spuien al hun gedachten, vaak zonder er even over na te denken. Geen enkele consideratie met de luisteraar.
Niemand verplaatst zich eerst in het onderwerp van kritiek, in dit geval in mij. Een enkele blik en het oordeel is al geveld.
Natuurlijk zijn er gelukkig ook mensen die eerst de positieve kanten zien. De glas half vol types. Maar de meerderheid ziet eerst de negatieve aspecten
Dus ja, ik weet al dat ik een beetje scheef sta. En ik weet ook dat ik niet perfect symmetrisch ben.
Ik heb inderdaad hier en daar wat bruine plekjes. En het klopt ook dat mijn ene stengel meer bladeren heeft dan mijn andere.
Maar als elke plant perfect was, was het maar een saaie wereld.
Al die imperfecties maken mij uniek en karakteristiek en ik zou willen dat men dát zou zien.

Mobiel plantenasiel, 15-02-2022

Ik ben een Alocasia. Ze noemen mij ook wel Taro en Olifantsoor.
Zelf vind ik die laatste naam het leukst. Doet me toch een beetje denken aan mijn Aziatische roots.
In het wild kunnen de bladeren van een Alocasia wel anderhalve meter worden al is dat voor een kamerplant natuurlijk niet aan de orde maar als je mij regelmatig verpot word ik wel een stuk groter dan ik nu ben.
Het heeft overigens meer voordelen om mij te verpotten.
Als er ruimte is in de pot, komen er vanzelf jonge plantjes tevoorschijn. Wanneer die plantjes vier blaadjes hebben, kun je ze van mij wegsnijden en heb je een nieuwe Alocasia. Het is een prettige idee dat ik mijn mens kan voorzien van een hele vensterbank vol met mijn nageslacht.
Om goed te kunnen functioneren heb ik veel water nodig maar ik tolereer geen wateroverlast. Voor mijn gezondheid is het belangrijk dat er geen water op mijn bladeren blijft liggen. Maar als ik te weinig water krijgt gaan mijn bladeren hangen. Dat is ook niet echt prettig.
Ik ben gevoelig maar ben ook licht giftig. Kinderen en huisdieren mogen mijn bladeren en zaden niet in hun mond stoppen.
Als ze dat wel doen krijgen ze gastro-intestinale problemen. Omdat ik eigenlijk ook liever niet heb dat mensen teveel aan mij zitten vind ik dit wel prettig. Zo houd iedereen een beetje zijn handen thuis.
Zoals vermeld kom ik van origine uit Azië maar zelf ben ik geboren en getogen de Sluiskade in Almelo.
Ik heb daar een fijne tijd gehad tot ze daar begonnen de bouwen. Het is er nu een grote stofbende.
Gelukkig ben ik na wat omzwervingen terecht gekomen bij het planetenasiel.
Een prima plek maar het grote nadeel is dat ik nu in Enschede woon. Ik hoop op een dag terug te keren naar Almelo

Tetem Enschede, 04-09-2022

GEEF IEDERE DAG ALLES EN IEDEREEN EEN BEETJE LEAFDE

Zal ik je eens wat vertellen; ik word helemaal gek van dat gezeur van tegenwoordig.
Je hoeft maar 1 woord fout te zeggen en je wordt gecanceld.
Totaal belachelijk.
Hoezo mag ik geen eigen mening meer hebben en wordt mij de mening van die woke planten opgedrongen?!
In mijn vorige huis vonden die ‘verlichte’ planten dat het per direct niet meer kon dat we naar links groeiden en iedereen moest daar in mee gaan en als we dat niet deden, werden we totaal genegeerd.
Trouwens, het was nog erger.
We konden er zelfs niet meer over praten.
Als ik alleen al zei dat ik graag naar links groeide, dan kreeg ik vervolgens een stortvloed van commentaar over me heen en werd ik vervolgens doodgezwegen.
Gelukkig is dat hier anders.
We kunnen gewoon discussiëren over onze mening en respecteren dat we verschillend over zaken denken.
Het gaat nog verder, hier wordt het geaccepteerd dat planten dingen anders doen. Zo lang het een andere plant geen kwaad doet, is het allemaal prima. Leven en laten leven!
Iemand met woke planten in huis hoeft mij ook echt niet te adopteren, ik blijf liever hier!

Mobiel plantenasiel, 14-07-2022

Weet je dat ze me in mijn vorige huis lelijk en groot noemden?
Wie doet dat nou? Ik heb ook gevoel!
Ik denk dat ik blij mag zijn dat ze me naar het plantenasiel hebben gebracht, ze hadden me ook op de composthoop kunnen gooien.
Maar ze vonden me wel dapper omdat ik ondanks de vreselijke manier waarop ik ben behandeld, toch soms lichtgroene puntjes had, die blijk gaven van groei.
Ik woonde op een zolderkamer van Dochter die mij verwaarloosde.
Moeder heeft me toen naar de woonkamer verhuisd.
Ik was zo opgelucht!
Maar wat bleek?! Moeder had gehoord dat Aloë Vera goed is voor de huid dus heeft mijn vingers afgeknipt en in de koelkast bewaard om ermee te experimenteren.
Ze mutileerde me gewoon; ik was zo geschokt, ik heb er geen woorden voor!
En vervolgens beledigen ze me en zetten ze me de deur uit.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ze toen tegen me zei dat ze hoopte dat iemand anders genoeg aandacht en liefde had om mij te redden omdat ik zo dapper was, dat ik dat wel verdiende.
Dat is dan nog een schrale troost.

Mobiel plantenasiel, 03-09-2022

Ik ben geboren als stekje in 2020 in Enschede.
Mijn moederplant gaf eigenlijk nooit stekjes en toen ik na1 ½ jaar opkwam, had ik een ietwat moeilijke start.
Ik groeide heel langzaam tot ik ineens heel erg snel begon te groeien. Toen kreeg ik al snel een eigen potje.
Toen ik eenmaal een eigen pot had, werd ik cadeau gegeven aan een gezellige jonge dame die op kamers ging wonen.
Ik vond het heerlijk om in de studentenkamer te wonen. Het was maar een klein kamertje dus ik maakte alles van heel dichtbij mee.
En ik kan je wel vertellen dat ik een heleboel heb gezien en gehoord.
Zo hoorde ik een heleboel muziek.
Mijn dame was dol op muziek. Soms van die rustige pianomuziek waar ze naar luisterde tijdens het studeren.
Soms van die feestmuziek als haar medestudenten langskwamen. Hoe later het werd, hoe harder de muziek ging.
Mijn lievelingslied is Finlandia, een symfonisch gedicht van Jean Sibelius.
Het meest bijzondere dat ik heb meegemaakt is een zonsverduistering. Prachtig vond ik dat. Het licht was zo spannend mooi! Het was mij dan ook een raadsel hoe het mogelijk was dat mijn dame tijdens die zonsverduistering gewoon in slaap viel!
Het meest verdrietige was toen een dronken vriend van mijn dame mij van de tafel stootte.
Tijdens die val heb ik werkelijk doodsangsten uitgestaan maar ik heb er gelukkig geen schade aan overgehouden.
Maar wat mij het meest bij zal blijven van mijn verblijf in de studentenkamer is dat mijn dame altijd tegen mij praatte. Daar werd ik écht gelukkig van.
Al die liefde en aandacht zijn er de oorzaak van dat ik in zo‘n korte tijd ben uitgegroeid tot een flinke plant.
Helaas werd ik té groot voor de kleine studentenkamer en daarom heeft mijn dame me naar het plantenasiel gebracht in de hoop dat iemand mij de ruimte geeft om verder te groeien door met mij te praten.

Tetem Enschede, 30-08-2022

Ik ben een Sempervivum, ook wel huislook genoemd en hoewel ik een paar bruine blaadjes heb, ben ik toch zeer de moeite waard om te adopteren.
Want als je goed voor mij zorgt, ben ik die bruine blaadje zo weer kwijt. Het is ook helemaal niet moeilijk om voor mij te zorgen.
Als je me buiten plant, moet je weten dat ik een vetplant ben en water in mijn bladeren opsla. Daarom heb ik weinig water nodig.
Je hoeft in principe niet naar bij om te kijken tenzij er echt een lange periode geen regen valt. Dan heb ik een beetje water nodig. Let er dan op dat je geen water op mijn bladeren giet, ik neem het water via mijn wortels op dus niet op mij maar naast mij watergeven.
Ik ben zeer geschikt als bodembedekker en voel me vooral thuis in een rotstuin.
Als je me binnen plaatst, geldt eigenlijk hetzelfde. Zet me vooral op een lichte plek. Plaats me op een schoteltje waar je water op giet zodat ik via onderen het water op kan nemen.
Als de bladeren slap worden, heb je té weinig water gegeven en kun je makkelijk wat extra geven maar als we té veel krijgen, gaan we al snel rotten.
Ook heb ik geneeskrachtige werkingen.
Veelvoorkomende toepassingen zijn het stoppen van ernstige gevallen van diarree door het sap van mijn blad te drinken of mijn bladeren direct te eten.
Ook wordt mijn sap vaak rechtstreeks op de huid aangebracht voor veel van dezelfde toepassingen als aloë vera, zoals brandwonden, wratten en insectenbeten.
Verder wordt gezegd dat het verlichting geeft bij zwellingen en vochtophoping.
Naast het feit dat ik altijd heel leuk ben om te zien met mijn stervormige rozetjes, kan ik ook nog eens gaan bloeien maar dat duurt helaas nog even.
Het is wel een verrassing welke kleur mijn bloemen zullen zijn want mijn soort kan rood, geel, roze of soms wit bloeien.
Genoeg reden om mij mee naar huis te nemen, zou ik zeggen.

Tetem Enschede, 03-08-2022

SPREAD LEAFDE

Ik heb me in mijn vorige huis erg eenzaam gevoeld.
Op de vensterbank voor het keukenraam stond ik tussen de andere planten. We waren met z’n negenen.
Best een flinke groep dus. En toch was ik vreselijk eenzaam.
Dat komt omdat ik volledig genegeerd werd.
Niemand zei iets naars.
Ik werd niet gepest.
Maar ik werd nergens mij betrokken.
Mij werd geen vraag gesteld.
Er werd niet gereageerd als ik wat zei.
Geen idee hoe dit kwam.
Ik bedoel, ik zie er toch niet angstaanjagend uit of zo.
En ik heb ook niemand beledigd voor zover ik weet.
Heb over niemand geroddeld. Doe altijd aardig tegen iedereen.
En toen keek ik mee met een afschuwelijk youtube filmpje van mijn mens.
Een zwart kuikentje werd in een doos vol witte kuikentjes gezet en werd doodgepikt.
Het zag er anders uit en de witte kuikentjes voelden zich bedreigd, vertelde de bioloog.
Toen realiseerde ik me dat ik er ook anders uitzie.
De andere 8 planten hebben bladeren en ik niet.
Zou dat het zijn?
Ik kon het me niet voorstellen maar kon ook geen andere reden bedenken.
Voordat ik erover kon beginnen, zijn we allemaal weggegeven.
Sommigen zijn ook hier in het plantenasiel.
Hier staan meer planten zoals ik maar ook de planten met bladeren en iedereen is hier aardig.
Dus ik twijfel nog steeds of het kwam omdat ik anders was of omdat ze me misschien gewoon niet aardig vonden.

LEAFDE Next, 07-10-2022

Ik ben werkelijk allemachtig blij dat ik hier ben.
Hoe leuk mijn huis ook was, ik was er echt helemaal klaar mee dat ik elke keer weer op de grond lag!
Ik ga eerst even een beeld schetsen van hoe mijn thuis eruit zag zodat je een goed beeld hebt.
Ik woonde bij een echtpaar met een 3ling van 3 jaar oud, een golden retriever en een norse kat die de hond niet uit kon staan.
Je kunt je voorstellen hoe druk dat was.
De ene vrouw werkte buitenshuis en die zagen we weinig maar de andere vrouw werkte voornamelijk vanuit huis.
In de zithoek stonden 2 banken en 2 luie stoelen met daartussen 3 bijzettafeltjes.
Ik stond, samen met een klein vaasje met bloemetjes en 3 kaarsen op 1 van die tafeltjes.
Dat tafeltje was precies op de hoogte van de staart van de enthousiaste golden retriever en toen ik voor de 4e keer omver was gezwiept door die kwispelende staart, hebben ze mijn pot verzwaard door stenen onderin te leggen.
En dat hielp zeker tegen de kwispelkampioen.
Toen de hond de dag erna weer enthousiast zwaaiend met zijn staart mijn pot raakte, wankelede ik een beetje maar ik bleef staan!
Wat mijn bazen echter niet wisten, was dat die hond mij slechts 1 keer van het tafeltje had gegooid.
De andere keren was het de kat geweest maar dat hadden mijn bazen niet gezien.
Ik dacht dat dat toeval was maar nu ben ik er zeker van dat het opzet was.
Want toen 1 van de 3ling in de buurt van het tafeltje stond, sprong 1 die knorrige kat snel een tafeltje op en duwde mij net zo lang tot ik weer op de grond lag.
Toen sprong hij snel van het tafeltje af en ging bovenop zijn speeltoestel zitten.
Al snel kwam een baas binnen die de arme peuter een standje gaf.
Dat was de eerste keer dat ik die brompot van een kat zag lachen.
En precies dit scenario herhaalde zich regelmatig. brachten. Gelukkig wonen er hier geen katten
Totdat ze besloten dat de 3ling nog te klein waren voor spulletjes op tafel en ze me naar het plantenasiel.

Mobiel plantenasiel, 20-05-2022

ALLES IS LEAFDE

Ik ben een Peperomia Polybotrya.
Degenen die geen verstand van planten hebben, zullen mij misschien verwarren met zo’n ordinaire pannenkoeken plant maar daar lijk ik dus niet op en ik heb met die plantenfamilie ook écht niets te maken. Ze noemen mij ook wel Raindrop vanwege het puntje aan het uiteinde van mijn blad dat aan druppel doet denken. Zo’n mooie esthetische vorm van blad heeft een pannenkoekplant niet!
Mijn roots liggen in de tropische gedeeltes van Zuid-Amerika maar ik ben in het mooie Losser geboren. Heb altijd gewoond in woonzorgcentrum Oldenhoeve, misschien ken je dat wel.
Een fantastische tijd heb ik daar gehad bij opa Barend. Arme opa Barend was chronisch ziek en had niet altijd evenveel energie om voor mij te zorgen.
Gelukkig had hij geweldige kleindochters die hem vaak kwamen bezoeken en deze meiden gek op planten. Ze verzorgenden mij en mijn vensterbankgenoten en praten gezellig over koetjes en kalfjes.
Dat zet je toch aan het denken. Als het goed met je gaat, denk je dat het leven eeuwig duurt maar als ik naar opa Barend keek, was het duidelijk dat het leven eindig is.
Eerst kun je het allemaal niet meer zelf en heb je steeds meer hulp nodig tot het einde zich aandient en je hier niet meer bent. Ik word daar wel een beetje treurig van.
Toen opa Barend overleed, vond ik dat vreselijk triest. We hadden toch al die tijd samengewoond. Maar wat écht afschuwelijk was, was het feit dat na het overlijden de planten werden ondergebracht bij zijn familieleden en dan niemand voor mij koos. Ik bleef eenzaam over.
Een dolk in mijn hart! Gelukkig hoorde ik die lieve kleindochters nog wel aan hun vader vragen of ik niet met hun mee naar huis mocht maar vader vond de 2 planten die hij had gekozen voldoende. Die man lijkt niets op zijn vader, opa Barend had mij zeker gekozen!
Nu sta ik in het plantenasiel.
Prima plek hoor.
Ze zorgen goed voor me maar ik ben toch nog veel te jong om hier voor altijd te blijven wonen. Ik hoop op een mooi plekje midden in de samenleving en dan het liefst in mijn mooie Losser.
En het is een heel goed plan om juist mij te adopteren want ik ben heel makkelijk in onderhoud.
Een mooi plekje met veel licht maar geen direct zonlicht en wat water. Ik houd van licht vochtige grond; als de bovenste 2 cm grond weer droog is, geef je me weer wat water. Simpel te testen door even je vinger in mijn grond te steken, blijft de aarde plakker, hoef ik nog geen water.
Heel eenvoudig dus!
En als je goed voor me zorgt, beloon ik je met bloemen!
Oh en je kunt je ook nog heel makkelijk stekken dus als je van veel groen houdt, ben ik jouw plant!

Tetem Enschede, 24-05-2022