Plantenasiel

Wij bieden binnenplanten – zonder onderscheid en uitzondering – onderdak en zorg. Daarnaast krijgen ze de ruimte om hun verhaal te delen!

Geef LEAFDEPast jouw plant niet meer bij wie je nu bent? Ben je kleiner of juist groter gaan wonen? Heeft je werkplek een transformatie ondergaan? Breng dan je plant langs bij een LEAFDE Plantenasiel.

Langsbrengen kan tijdens de bezoektijden van een LEAFDE Plantenasiel. Voor een soepele overdracht en om alvast een beeld te krijgen van het verhaal van de plant, wordt de gever gevraagd een intakeformulier in te vullen.

Klik hier voor de openingstijden van de locatie bij jou in de buurt

Bezoek LEAFDEZonder plant ben je ook van harte welkom bij de levende, groene installatie(s) die niets dan LEAFDE ademen. Via de nieuwste AR-technieken word je meegenomen in de gevoelswereld, verhalen en geschiedenis van een veelzijdige verzameling aan planten. Alles is LEAFDE!

Klik hier voor de openingstijden van de locatie bij jou in de buurt

Ontvang LEAFDEBen je in één oogopslag verliefd, raakt het verhaal van een plant in het asiel je in het hart of past een plant precies in het plaatje van je nieuwe interieur? Adopteer de plant en neem een beetje LEAFDE mee naar huis!

Ontdek de planten

Plantenoverzicht

In het voorjaar van 2022 ben ik geboren in Borne. Froukje nam mij over van een kweker.
Het was liefde op het eerste gezicht omdat ik toen prachtige roze bloemen had.
Maar helaas ging het eigenlijk al vanaf het begin mis. Froukje en ik waren geen goede match. Op de een of andere manier begrepen we elkaar gewoon niet.
Ze heeft mijn verzorging nooit onder de knie gekregen.
Dan werd mij duidelijk toen vrienden van Froukje op mij pasten toen zij op vakantie was.
Ik kreeg ineens de juiste hoeveelheid water en bloeide even helemaal op.
Tot Froukje weer thuis kwam. Toen ging het weer mis.
Toen duidelijk werd dat we nooit aan elkaar zouden wennen, heeft Froukje me naar het plantenasiel gebracht.
Ze hoopt dat een nieuwe familie wel bij mij past en ervoor kan zorgen dat ik weer ga bloeien.

Tetem Enschede, 26-08-2022

Ik ben een Sansevieria.
Ik leef nog niet zo lang maar ben in mijn korte leven al heel wat mensen met vooroordelen tegen mijn ‘soort’ tegen gekomen.
De Sansevieria wordt gezien als ouderwets, als een plant voor kneusjes. Gelukkig is er nu ook een tegenbeweging gaande en ben ik ook op de vensterbank van menig Hipster-huishouden te vinden. Ook in heel wat trendy ondernemingen kom je mij tegen.
Zo heb ik een prominente plek in een kapperszaak en een leuk klein restaurantje in de binnenstad van Enschede.
Het hoogtepunt van deze tegenbeweging is toch wel mijn verblijf in Sickhouse te Enschede.
Sickhouse, ook wel ‘atomic’ playground genoemd, is toch bij uitstek een productie van het heden. Een plek gericht op digitale en populaire cultuur in onze samenleving. Als dat niet verre van oubollig is, weet ik het niet meer.
Het feit dat ik zo genoten heb van mijn deelname aan Sickhouse zegt toch ook wel dat ik niet truttig ben. Ik heb daar echt een toptijd gehad.
Het zo zo dynamisch en innovatief allemaal. Het leukste dat ik daar trouwens heb meegemaakt was het bezoek van staatsecretaris Gunay Uslu in augustus 2022.
Dat was écht sick. Zie je nou wel dat ik niet achterhaald ben, ik ben helemaal up to date met mijn straattaal.
Het steekt me gewoon als ze naar je kijken en je meteen een stempel geven zonder even te checken of die indruk wel klopt.
Misschien moeten al die types die de Sansevieria belegen vinden zich realiseren dat zij de wederopstanding van de Sansevieria hebben gemist en dat zij dus misschien een beetje achterlopen bij de laatste trends.

Gehuisvest bij privé, 18-02-2022

Ik heb nog nooit in zo’n maffe tuin gestaan! Nou ja tuin? Wat is het eigenlijk?
Ik kan het niet zo goed zien. Alles woekert om me heen en elke dag is weer anders. Het lijkt wel een jungle.
Of zou het dat ook zijn? Het is hier warm en broeierig.
Soms stormt het ineens, of trekt er een donderbui over. Vooral in de nacht is er nogal eens geluid! Maar meestal is het kalm en vreedzaam.
Ik ben hier veilig. Ik voel dat ik mag groeien. In mijn eigen tempo. Niemand die me plukt of snoeit.
Heerlijk is dat.
Langzaam boven het bladerdek uitkomen en verder kunnen kijken.
Er zijn heel veel verschillende soorten planten hier valt me op.
Veel jonge scheuten. En her en der ook een enkele mammoetboom. De meeste plantensoorten houden van de late namiddag en lijken te gedijen in de schaduw.
Sommigen bloeien alleen ’s nachts. Ik heb nooit geweten dat dat ook kan.
De tuin waar ik uit kom (ik ben een gewone ouderwetse tuinplant) was altijd heel overzichtelijk.
We bloeiden tegelijk, trokken samen op in de lente en de herfst en elke dag was duidelijk.
Veel dezelfde soorten met dezelfde cirkel van het leven. Best wel saai eigenlijk, zo’n doorsnee tuinplant.
Vond ik zelf ook. Dus hop! Op avontuur! Verpotten! Uit de dagelijkse sleur en hup de bush in!
En nu sta ik hier, in de wildernis. Tussen al die grote paradijsplanten, waaibomen, bodembedekkers en bloemen.
Het duurde even voordat ik kon aarden.
Gelukkig bleek ik een mooie aanvulling – iets met diversiteit – zoveel tuinplanten waren er immers nog niet in deze weelderige jungle.
En nu sta ik stevig in de grond. Ik heb mijn plek gevonden en help om de bodem sterk en gezond te houden.
Als degelijke tuinplant weet ik wel iets van goed wortelen.
De basis op orde zeg maar.
En dan kunnen andere planten juist weer meer groeien en bloeien.
Zo probeert deze plant te helpen.

Creatieve Broedplaats WARP, 09-04-2022

Wat is het prachtig hier in het plantenasiel hé? Ik ben hier ook zo gelukkig. Heerlijke omgeving, lieve planten en we worden heel goed verzorgd.
Ik kom eigenlijk uit Chornomorsk, in het zuiden van de Oekraïne aan de Zwarte Zee.
Misschien heb je wel gehoord dat er oorlog is in Oekraïne. Er wordt al maanden gevochten en bommen bleven maar vallen.
Mijn mevrouw is samen met mij en de kat gevlucht, mijn meneer is in Oekraïne gebleven.
De reis was heel lang en best spannend. Maar thuis was het duizend keer zo eng.
Ieder keer als de bommen vielen, schudde mijn vensterbank en elke keer was ik zo bang dat die keer ons huis zou worden geraakt en we allemaal dood zouden gaan.
Onderweg kwamen we heel veel vriendelijke mensen tegen die ons hielpen.
Ik heb alleen een beetje water nodig maar voor mijn mevrouw en de kat waren ze ook heel lief.
Hier in Nederland kwamen we in een opvang met andere Oekraïners die gevlucht waren.
Daar was de sfeer aan de ene kant optimistisch en blij maar aan de andere kant ook heel bezorgd en ook wel angstig.
Uiteindelijk heeft mijn mevrouw besloten terug te keren om te helpen in de oorlog.
Ze heeft mij en de kat achtergelaten omdat ze in de Oekraïne niet voor ons zal kunnen zorgen, in ieder geval niet goed genoeg.
De kat is geadopteerd door een Oekraïens meisje genaamd Olena en ik ben gedoneerd aan het plantenasiel in de hoop dat ik ook een goed thuis zal vinden.

Tetem Enschede, 22-04-2022

Ik ben een Alocasia. Ze noemen mij ook wel Taro en Olifantsoor.
Zelf vind ik die laatste naam het leukst. Doet me toch een beetje denken aan mijn Aziatische roots.
In het wild kunnen de bladeren van een Alocasia wel anderhalve meter worden al is dat voor een kamerplant natuurlijk niet aan de orde maar als je mij regelmatig verpot word ik wel een stuk groter dan ik nu ben.
Het heeft overigens meer voordelen om mij te verpotten.
Als er ruimte is in de pot, komen er vanzelf jonge plantjes tevoorschijn. Wanneer die plantjes vier blaadjes hebben, kun je ze van mij wegsnijden en heb je een nieuwe Alocasia. Het is een prettige idee dat ik mijn mens kan voorzien van een hele vensterbank vol met mijn nageslacht.
Om goed te kunnen functioneren heb ik veel water nodig maar ik tolereer geen wateroverlast. Voor mijn gezondheid is het belangrijk dat er geen water op mijn bladeren blijft liggen. Maar als ik te weinig water krijgt gaan mijn bladeren hangen. Dat is ook niet echt prettig.
Ik ben gevoelig maar ben ook licht giftig. Kinderen en huisdieren mogen mijn bladeren en zaden niet in hun mond stoppen.
Als ze dat wel doen krijgen ze gastro-intestinale problemen. Omdat ik eigenlijk ook liever niet heb dat mensen teveel aan mij zitten vind ik dit wel prettig. Zo houd iedereen een beetje zijn handen thuis.
Zoals vermeld kom ik van origine uit Azië maar zelf ben ik geboren en getogen de Sluiskade in Almelo.
Ik heb daar een fijne tijd gehad tot ze daar begonnen de bouwen. Het is er nu een grote stofbende.
Gelukkig ben ik na wat omzwervingen terecht gekomen bij het planetenasiel.
Een prima plek maar het grote nadeel is dat ik nu in Enschede woon. Ik hoop op een dag terug te keren naar Almelo

Tetem Enschede, 04-09-2022

Ik waarschuw vast, mijn verhaal is geen gelukkig verhaal.
Zoals je ziet ben ik een cactus. Een cactus is eigenlijk een hele veelzijdige plant. Eerder waren cactussen trendy, daarna deden we mee met de natuurlijke uitstraling en nu zijn wij stekelplanten helemaal hip in folklore stijl.
Ja, wij cactussen zijn van alle markten thuis dus je kan zelf kiezen en afwisselen hoe je ons presenteert.
Ikzelf ben geboren in Enschede en de toenmalige vriendin van mijn baas gaf mij aan hem cadeau.
Ik was zijn eerste plant. De vriendin had voor mij gekozen, niet omdat ik zo trendy of veelzijdig was maar omdat ik bijna niet dood te krijgen ben.
Ze had blijkbaar een niet al te hoge pet op van mijn baas. En ook niet van mij want ze noemde mij stekelig, prikkelbaar en ongezellig. Zij hield van aaibare planten, wat dat ook moge betekenen.
Maar eerlijk is eerlijk, ik ben ook wel prikkelbaar. Zelf ben ik van mening dat zij daar de oorzaak van is maar ik weet het niet helemaal zeker want ik ben ten slotte met die scherpe prikkels geboren.
In ieder geval heb ik mijn uiterste best gedaan om haar te prikken met mijn stekels telkens als ze ook maar een beetje in mijn buurt was.
Ze kregen ruzie, mijn baas en zijn vriendin. Dat snapte ik heel goed, zij noemde mij prikkelbaar en stekelig maar vergeleken bij haar was ik een zonnestraaltje.
Ik kon niet allemaal precies meekrijgen waarom ze precies ruzie hadden maar ik denk dat het met mij te maken had.
In ieder geval maakten ze een luidruchtig eind aan de relatie en zij vertrok voor altijd. Ik was zo opgelucht, eindelijk was ik van haar verlost en kon ik gezellig samenzijn met mijn baas.
Maar die droom was van hele korte duur. Mijn baas was zo vreselijk boos op zijn ex dat hij alles wat ook maar een beetje met haar te maken had, het huis uit deed.
Hij pakte al haar spullen in een doos en zette die bij het oud vuil en ik dacht nog “opgeruimd staat netjes”. Maar vervolgens pakte hij mij op en bracht mij naar het plantenasiel.
Hij wilde niets meer met mij te maken hebben om hij mij van haar had gekregen. Als ik al niet prikkelbaar was, zou ik het van deze ellende wel zijn geworden.

Mobiel plantenasiel, 24-08-2022

Je hebt geen idee hoe opgelucht ik ben dat ik hier in het plantenasiel sta! Ik heb zo’n vreselijke ervaring achter de rug!
Ik ben werkelijk ontsnapt uit de hel!
Ik woonde in een heerlijk huis en groeide en bloeide en was gelukkig. In het huis woonde een oude mevrouw die dol was op planten en dus goed voor mij zorgde. Allemaal helemaal geweldig.
Helaas werd mevrouw zo oud dat ze niet langer voor zichzelf kon zorgen dus ze verkocht haar huis en er kwamen nieuwe mensen in het huis.
En toen ging het mis. Heel erg mis.
Die mensen zelf waren het probleem niet maar die mensen had een kat. En ik ben best katten gewend.
Mijn oude mevrouw had ook katten, hele gezellige katten. Geen probleem. Maar de nieuwe kat in huis was de duivel.
Al op dag 1 begon hij aan mij te eten.
Daar begon het al mee.
Ik vind het niet prettig als er happen uit mij worden genomen.
Dat doet pijn! Dat doet alleen een sadist.
Maar wat nog veel meer pijn deed, was het feit dat die rotkat elke dag op jacht ging.
Hij sleepte muisjes, vogels en een keer zelfs een konijntje mee naar binnen. Speelde er dan mee terwijl die arme dieren in doodsangst waren en at ze vervolgens met huid, haar en veren op
Vreselijk, werkelijk afschuwelijk om mee te maken.
Nou moet je weten dat ik overtuigd vegetariër ben.
Ik weet dat dit bij het natuurlijke gedrag van katten hoort maar toch zag ik het met lede ogen aan.
Pijn in mijn hart deed het me elke keer als die kwelgeest weer met een diertje aan kwam zetten.
Het absolute dieptepunt was dat die moordenaar een muisje ving, het doodde maar niet opat.
Doden om te eten kan ik misschien nog door de vingers zien maar doden om te doden, vind ik walgelijk! En toen presteerde dat misbaksel het ook nog om dat arme beestje naast mij de deponeren zodat ik er constant aan werd herinnerd!
Dat is toch niet te geloven. Wie doet zoiets? Alleen lucifer zelf!
Ik kan je niet vertellen hoe blij ik was toen de mensen mij naar Tetem brachten voor adoptie.
Hopelijk woont er in mijn volgende huis geen kat.
Of een lieve kat. Of een kat die té lui is om te jagen, dat vind ik ook prima! Ik ben niet heel moeilijk!

Mobiel plantenasiel, 10-06-2022

I came here in 2020.
Back then, I had no idea about the breeding ground, as it was only just beginning to take shape.
I met the first renters here, the pioneers, so to say. You could say that I kind of fell in love with the creative chaos happening all over the place.
You could call it an explosion of creativity.
Of course, I could list you all the creative studios here, the initiatives and festivals, the parties and jams people do.
But it’s not just that.
What I see happening here is bonding. Connecting. Making friends for life.
I saw some people even fell in love with each other.
Creativity isn’t something that just happens.
Talking to people, exchanging, is what oftentimes can spark it.
Just bouncing wild ideas around, over a drink, or just having a good time together is a great trigger for that.
People achieve a lot together.
Together they are capable of much more than they could have ever done alone. That’s great to see!
I’m well taken care off. There is only so much happening at this place, sometimes it’s easy to lose overview.
But I think that this is in the nature of keeping and breeding A LOT of creatives in one place.
Call it four thousand square meters of constant overstimulation!

Creatieve Broedplaats WARP, 09-07-2022

Hallo, fijn dat je langskomt.
Ik vind het heerlijk als er bezoek komt. Mijn familie komt uit het gastvrije Costa Rica en dat heeft duidelijk invloed gehad op mijn karakter.
Zo houd ik van vocht en warmte maar niet van volle zon, net als mijn familie in mijn moederland. Ik heb een keer per week water nodig, het liefst van onderaf.
Zet me daarvoor in een schoteltje met water. Mijn wortels nemen dat water dan vanzelf op.
Kijk, ik ben absoluut geen diva maar ik weet wel heel goed wat ik wil.
En als het niet goed is, laat ik dat weten ook want dan worden de randen van mijn blaadjes bruin en krullen ze om.
Dan heb ik echt water nodig.
Ik ben gekocht door een dame toen zij en haar partner gingen samenwonen. Ik ben ook een heel aantrekkelijke plant als zeg ik het zelf.
Mijn bladeren zijn zo mooi als een bloem, groen met witte lijnen en prachtige paars aan de onderkant.
Het leukste dat me in die tijd is overkomen, is dat ik mee ben geweest op vakantie naar Noordwijk. Er was niet niemand die mij water kon geven.
Ik vond het een heerlijk avontuur en hoop van harte dat ik in de toekomst vaker mee mag op vakantie.
Mijn standplaats was boven op een kast. Kon ik de kamer mooi overzien. Daar heb ik 1,5 jaar gestaan en die plek zal ik ook missen.
Het doet me wel deugd dat ik een herinnering aan mezelf heb achtergelaten in de vorm van een kring van mijn pot.
Die zal altijd te zien blijven.
De partner van de dame houdt niet van planten zonder bloemen.
Als je het mij vraagt, ben ik veel mooier dan bloeiende planten door mijn prachtige bladeren maar smaken verschillen.
Daarom is er geen plek meer voor mij en sta ik nu hier.
Net als alle Costa Ricanen ben ik heel vredelievend en ik wil dan ook geen bron van onvrede zijn dus ik snap dat ik ben afgestaan.
Mijn dame wenst voor mij een fijne woonplek met mensen die van mij houden zoals ik ben.

Tetem Enschede, 02-09-2022

Ik ben een Peperomia Polybotrya.
Degenen die geen verstand van planten hebben, zullen mij misschien verwarren met zo’n ordinaire pannenkoeken plant maar daar lijk ik dus niet op en ik heb met die plantenfamilie ook écht niets te maken. Ze noemen mij ook wel Raindrop vanwege het puntje aan het uiteinde van mijn blad dat aan druppel doet denken. Zo’n mooie esthetische vorm van blad heeft een pannenkoekplant niet!
Mijn roots liggen in de tropische gedeeltes van Zuid-Amerika maar ik ben in het mooie Losser geboren. Heb altijd gewoond in woonzorgcentrum Oldenhoeve, misschien ken je dat wel.
Een fantastische tijd heb ik daar gehad bij opa Barend. Arme opa Barend was chronisch ziek en had niet altijd evenveel energie om voor mij te zorgen.
Gelukkig had hij geweldige kleindochters die hem vaak kwamen bezoeken en deze meiden gek op planten. Ze verzorgenden mij en mijn vensterbankgenoten en praten gezellig over koetjes en kalfjes.
Dat zet je toch aan het denken. Als het goed met je gaat, denk je dat het leven eeuwig duurt maar als ik naar opa Barend keek, was het duidelijk dat het leven eindig is.
Eerst kun je het allemaal niet meer zelf en heb je steeds meer hulp nodig tot het einde zich aandient en je hier niet meer bent. Ik word daar wel een beetje treurig van.
Toen opa Barend overleed, vond ik dat vreselijk triest. We hadden toch al die tijd samengewoond. Maar wat écht afschuwelijk was, was het feit dat na het overlijden de planten werden ondergebracht bij zijn familieleden en dan niemand voor mij koos. Ik bleef eenzaam over.
Een dolk in mijn hart! Gelukkig hoorde ik die lieve kleindochters nog wel aan hun vader vragen of ik niet met hun mee naar huis mocht maar vader vond de 2 planten die hij had gekozen voldoende. Die man lijkt niets op zijn vader, opa Barend had mij zeker gekozen!
Nu sta ik in het plantenasiel.
Prima plek hoor.
Ze zorgen goed voor me maar ik ben toch nog veel te jong om hier voor altijd te blijven wonen. Ik hoop op een mooi plekje midden in de samenleving en dan het liefst in mijn mooie Losser.
En het is een heel goed plan om juist mij te adopteren want ik ben heel makkelijk in onderhoud.
Een mooi plekje met veel licht maar geen direct zonlicht en wat water. Ik houd van licht vochtige grond; als de bovenste 2 cm grond weer droog is, geef je me weer wat water. Simpel te testen door even je vinger in mijn grond te steken, blijft de aarde plakker, hoef ik nog geen water.
Heel eenvoudig dus!
En als je goed voor me zorgt, beloon ik je met bloemen!
Oh en je kunt je ook nog heel makkelijk stekken dus als je van veel groen houdt, ben ik jouw plant!

Tetem Enschede, 24-05-2022

Meer verhalen

In het LEAFDE Plantenasiel staat ’het recht van de plant’ centraal. Planten krijgen onderdak, zorg en ruimte om hun verhaal (geschiedenis) te vertellen.
Het Plantenasiel vertelt het verhaal van planten, maar daarmee ook van de mensen in het leven van de planten. Het maakt ingewikkelde thema’s die nu spelen – inclusiviteit, bestaansrecht, meervoudige perspectieven, eigenaarschap – op een eenvoudige manier bespreekbaar. LEAFDE is een ’levende installatie’ die – zo lang er voldoende care is – mensen bewust maakt van de situatie waarin we ons bevinden en de vaardigheden die nodig zijn om als samenleving te overleven.

Namens het team niets dan Leafde

Locaties

01

Tetem Enschede

Bezoekadres: Stroinksbleekweg 16 7523 ZL Enschede Openingstijden: woensdag t/m zondag van 13.30-17.00 uur

E-mail: tetem@tetem.nl Website: tetem.nl

02

Mobiel plantenasiel

LEAFDE gaat ook on-tour met een mobiel plantenasiel. Wil je weten waar over de plekken waar je LEAFDE on-tour kan vinden? Of wil je onderzoeken of LEAFDE-on tour een bezoek kan brengen aan jou organisatie? Bezoek dan tetem.nl/event/leafde-on-tour/

03

Creatieve Broedplaats WARP

Bezoekadres: Stationsplein 1A 7511JD Enschede Openingstijden: Onregelmatig

E-mail: organisatie@planetart.nl Website: warp.nl

04

LEAFDE Next

LEAFDE is er voor jong en oud. LEAFDE gaat daarom ook on-tour met een mobiel plantenasiel met planten die afgestaan zijn door kinderen en jongeren. Wil je onderzoeken of LEAFDE Next een bezoek kan brengen aan jouw school, jongerencentrum of een andere plek waar je graag bent? Bezoek dan tetem.nl/event/leafde-on-tour/