LEAFDE

Plantenoverzicht

Plantenasiel

OVERZICHT ADOPTIEPLANTENEr zijn al heel wat planten langsgebracht. Lees hieronder hun verhalen. Een deel van deze planten zijn inmiddels geadopteerd en bevinden zich niet langer in de publieke ruimte. Planten die nog een nieuw thuis zoeken kan je ontmoeten in een van de LEAFDE Plantenasiels.

Het aantal LEAFDE Plantenasiels is groeiende. Ons doel is dat voor eind 2023 elke Twentse gemeente een eigen Plantenasiel heeft of een locatie waar het verhaal van de adoptieplanten te volgen is. Op deze manier maken we de wereld groener en leefbaarder, planten we LEAFDE en worden we allemaal een beetje blijer!

Iedereen kan een Plantenasiel starten! Wij ondersteunen dit van harte. Wil je een Plantenasiel beginnen neem dan contact op met adedapo@tetem.nl

Ik sta hier in het plantenasiel omdat mijn verzorgster door haar man is vermoord.
Femicide, ook wel vrouwenmoord, is een term voor het doden van een vrouw omdat ze vrouw is.
Nederland staat in Europa in de top 3 van landen waar femicide het meeste voorkomt, als je kijkt naar het aantal moorden afgezet tegen het aantal inwoners van een land.
Elke 8 dagen wordt er in ons land een vrouw vermoord omdat ze vrouw is. Dit vind ik zo schokkend en heel veel mensen weten dit helemaal niet.
Ik ben dus echt een feministe.
Als je mij adopteert hoop ik dat je mij gelijkwaardig behandeld. Sommigen denken dat alle feministen mannenhaters zijn, dat ben ik in ieder geval niet. Alle planten moeten gelijkwaardig behandeld worden, ook mannen! Dus een man is van harte welkom om mij te adopteren.
Maar ik geef toch maar even mijn blik op de beweging weer zodat er geen misverstanden zijn bij een eventuele adoptie.
Helaas is het nog altijd zo dat mannelijke planten meer voedingsstoffen krijgen dan vrouwelijke planten terwijl van vrouwelijke planten wel verwacht wordt dat ze net zo hard groeien.
Mannelijke planten krijgen altijd de beste plekken in het huis zodat zij in de beste omstandigheden krijgen om te groeien en bloeien.
De vrouwelijke planten krijgen dan de plekjes die over zijn.
Als een mannelijk plant bloeit krijgt hij alle lof terwijl als een vrouwelijk plant bloeit dat de normaalste zaak van de wereld is.
Mannelijke planten krijgen eerst de benodigde hoeveelheid water uit de gieter en wat over blijft wordt een beetje verdeeld tussen de vrouwelijke planten en er wordt niet gekeken naar wat de vrouw eigenlijk nodig heeft aan water.
Dit is voor mij onacceptabel.
Ik eis gelijke behandeling.
Hopelijk is er iemand die er net zo over denkt. Iemand die het helemaal niet uitmaakt of ik nu vrouwelijk, mannelijk iets daartussen in of onzijdig ben maar alleen kijkt naar wat ik als plant te bieden heb. Door zo iemand wil ik heel graag geadopteerd worden.
Door zo iemand wil ik heel graag geadopteerd worden.

Tetem Enschede, 10-06-2022

Hoi hoi! Gezellig dat je naar me komt kijken.
Ik zal je een beetje over mijzelf vertellen en over hoe ik hier zo terecht kwam.
Ik ben een Monstera Monkey Leaf. Grappige naam hé.
Ik ben een hangplant en kom oorspronkelijk uit Mexico.
Nou ja, ikzelf niet maar mijn voorouders. Ik ben gewoon geboren in een tuincentrum hier in de buurt.
Toen ik werd gekocht was ik nog een stuk kleiner. De oma van Mare kocht mij om me als cadeau aan Mare te geven.
Oma had me voorzichtig ingepakt en ik weet nog het moment dat Mare me uitpakte en ik de blijdschap op het gezicht zag.
Mare heeft me altijd goed verzorgd en praatte ook altijd tegen me over de belevenissen van de dag. Heel gezellig.
Mare’s grootste hobby was voetballen dus Mare praatte veel over de trainingen en wedstrijden.
Maar het probleem was, dat Mare ook in huis voetbalde.
Eigenlijk wel elke dag. En toch zeker 4 keer in de week raakte die voetbal mij en viel ik om. Ik heb oneindig vaak op de grond gelegen totdat moeder het helemaal zat was.
Zij dwong Mare een keuze te maken; of stoppen met voetballen in de kamer of ik het huis uit.
Tuurlijk koos Mare eerst stoppen met voetballen in de kamer maar deed dat vervolgens toch. En hier sta ik dan.
In een plantenasiel.
Ik hoop dat ik word geadopteerd door een kind dat niet van voetballen houdt.
Dit was mijn verhaal. Kijk vooral eens bij mijn buren.

LEAFDE Next, 17-06-2022

Ben ik even blij dat ik hier terecht ben gekomen!
In mijn vorige huis was ik de enige plant met bloemen en dat vonden ze allemaal maar gek. Blijkbaar hadden ze nog nooit een bloeiende plant gezien.
Ze reageerden heel raar maar ik dacht eerst dat ze gewoon zo waren.
Beetje bijzondere types zeg maar, dat kan, die bestaan. Maar langzaam maar zeker merkte ik dat ze alleen tegen mij vreemd deden.
Als ik wat zei, reageerde niemand.
Alsof ze me niet gehoord hadden. In het begin zei ik het gewoon nog een keer maar dan harder. Maar ze hadden me wel gehoord.
Ze deden ook net alsof ze me niet zagen.
Nou je kunt mij veel wijsmaken maar ik heb knalroze bloemen, je moet wel blind zijn als je mij niet ziet.
Na weken kwam het hoge woord eruit. Ze vonden mij raar.
Flauwekul natuurlijk, ik ben helemaal niet raar. Ik heb weken naast die anderen op de vensterbank gestaan en heb echt wel gemerkt dat zij net zo waren als ik.
Na lang doorvragen, kwam het hoge woord eruit: ik was anders. Ik begreep het eerst helemaal niet. Hoezo anders? We waren toch allemaal planten uit verschillende families? Maar toen zeiden ze dat ik anders was omdat ik bloemen had.
Nou ja, hoe stom is dat?!
Oké, ik heb bloemen, nou en?
Ik heb geprobeerd uit te leggen dat ik helemaal niet anders ben, ik bedoel, we staan allemaal met onze wortels in de aarde, we hebben allemaal een steel, takken, bladeren en bij mij zijn sommige bladeren niet groen maar roze. Waar ik overeenkomsten zag, zagen zij verschillen.
Zoals gezegd, ben blij dat ik nu hier woon.
Waar het niet uitmaakt hoe ik eruit zie.
Waar iedereen welkom is.

Tetem Enschede, 09-07-2022

Ik ben een Dracaena maar iedereen noemt mij Drakenplant. Daar ben ik wel blij mee want Drakenplant klinkt super stoer.
Mijn mens was Yasmin. Ze was 9 jaar en had heel veel onderzoek gedaan voor ze voor mij uitkoos.
Yasmin is namelijk allergisch en ik ben een plant die geen allergische reactie geeft. Een prima match dus.
Yasmin en ik hadden het heel goed samen tot zij een kat kreeg. Wat een afschuwelijk beest! Als Yasmin even niet keek gooide hij mij steeds om. De ellendeling.
Maar het ging pas écht mis toen dat misbaksel mijn bladeren begon te eten.
Hij werd daar ziek van. Ik zeg; eigen schuld dikke bult maar helaas waren ze het daar niet mee eens. Ik moest de deur uit.
Ik vind dat echt té bizar voor woorden.
Ik had niets maar dan ook helemaal niet gedaan! Ik ben volledig onschuldig! En toch moest ik weg, in plaats van die rotkat.
De ouders van Yasmin vinden dat je een kat niet wegdoet. Maar mij blijkbaar wel. Daar snap ik dus helemaal niets van. Werkelijk de omgekeerde wereld!
Ze zeiden dat een kat zich aan een mens hecht. Ja, nou en?
Een plant hecht zich net zo goed aan een mens!!!Totaal oneerlijk maar hier sta ik dan. Afgedankt.
Of beter gezegd; weggepest! Ik ben er nog steeds vreselijk boos over.
En verdrietig ook. Maar vooral boos. Het klopt gewoon niet.

LEAFDE Next, 12-02-2022

GEEF IEDERE DAG ALLES EN IEDEREEN EEN BEETJE LEAFDE

Hallootjes, ik ben een Begonia Rex.
Het is grappig dat het woord Begonia in de mensenwereld wordt gebruikt op allerlei verschillende manieren.
Zo is Begonia een versluierde uitdrukking voor homoseksueel.
Sommigen zeggen alleen Begonia, anderen maken er Handje Klap Begonia van.
In feministische kringen gebruikt men wel eens de term Begonia-circuit om vrouwen mee aan te duiden die onbaatzuchtig op congressen spreken bijvoorbeeld.
Zij zijn dan al blij met een boekenbon of een begonia als dank voor hun optreden want ze doet het zuiver uit menslievendheid in plaats van persoonlijk gewin.
Dan heb je ook mensen die Begonia op een negatieve manier gebruiken om een truttige kleurloze vrouw aan te duiden.
Persoonlijk vind ik dat truttige kleurloze vrouwen niet bestaan maar zo ver is de mensheid nog niet.
Bij Rex denken mensen natuurlijk meteen aan een Tyrannosaurus Rex, de gevaarlijkste dinosaurus die ooit heeft bestaan.
En Rex is ook een van oorsprong Frans konijnenras dat zich onderscheidt door een kortere beharing.
Maar waar ikzelf meteen aan denk is aan het Latijnse woord voor koning, want dat betekent Rex ook.
Eerlijk gezegd, vind ik deze betekenis van Rex wel bij mij passen: ik voel me best koninklijk.
Allemaal zeer verschillende betekenissen maar in mijn geval betekent het gewoon “een prachtige plant die diepte en kleur zal geven aan elke kamer in uw huis”.
Een goede reden om mij te adopteren zou ik zeggen!

Tetem Enschede, 13-05-2022

Ik weet wat je ziet, een felgekleurde plant die alle aandacht vraagt.
Al doe ik helemaal niets, toch denkt iedereen dat ik graag in de belangstelling sta, gewoon omdat ik geboren ben met een opvallend uiterlijk.
En helaas past dat uiterlijk helemaal niet mij mijn innerlijk.
Ik houd niet van aandacht. Helemaal niet. Laat mij maar gewoon.
Maar zo werkt het helaas niet. Andere planten beginnen altijd met mij te praten. Extraverte planten denken dat ik 1 van hun ben en beginnen te praten en houden niet op.
Sommige planten denken dat ik een aandachttrekker ben en vinden me bij voorbaat een aansteller.
Zeggen dat ik me niet zo moet aanstellen en een beetje normaal moet doen.
Als er een speech moet worden gehouden, kijkt de hele vensterbank naar mij want ze gaan er vanuit dat ik het heerlijk vind om iedereen toe te spreken.
Terwijl dat echt mijn allergrootste nachtmerrie is.
En als ik het dan niet wil, blijven ze maar aandringen en loopt het altijd uit op geruzie.
Ik houd ook niet van ruzie. Conflicten ga ik liever uit de weg. Het lost toch nooit wat op.
Natuurlijk heb ik geprobeerd uit te leggen hoe ik echt ben maar ze geloven me simpelweg niet.
Ze hebben een beeld van mij gebaseerd op niets anders dan mijn uiterlijk en blijven daar aan vast houden, wat ik ook zeg. Heel teleurstellend.
Ik stond op een vensterbank met allemaal stekjes dus misschien leren ze het nog maar daar wacht ik niet op.
Nu ik hier in het plantenasiel sta, hoop ik te worden geadopteerd door iemand die alleen maar volwassen planten heeft die kijken naar hoe ik doe in plaats van kijken naar hoe ik eruit zie.

Tetem Enschede, 09-06-2022

SPREAD LEAFDE

Ik heb me in mijn vorige huis erg eenzaam gevoeld.
Op de vensterbank voor het keukenraam stond ik tussen de andere planten.
We waren met z’n negenen.
Best een flinke groep dus. En toch was ik vreselijk eenzaam.
Dat komt omdat ik volledig genegeerd werd. Niemand zei iets naars.
Ik werd niet gepest.
Maar ik werd nergens mij betrokken.
Mij werd geen vraag gesteld.
Er werd niet gereageerd als ik wat zei.
Geen idee hoe dit kwam.
Ik bedoel, ik zie er toch niet angstaanjagend uit of zo.
En ik heb ook niemand beledigd voor zover ik weet.
Heb over niemand geroddeld.
Doe altijd aardig tegen iedereen.
En toen keek ik mee met een afschuwelijk youtube filmpje van mijn mens.
Een zwart kuikentje werd in een doos vol witte kuikentjes gezet en werd doodgepikt.
Het zag er anders uit en de witte kuikentjes voelden zich bedreigd, vertelde de bioloog.
Toen realiseerde ik me dat ik er ook anders uitzie.
De andere 8 planten hebben bladeren en ik niet. Zou dat het zijn? Ik kon het me niet voorstellen maar kon ook geen andere reden bedenken. Voordat ik erover kon beginnen, zijn we allemaal weggegeven. Sommigen zijn ook hier in het plantenasiel.
Hier staan meer planten zoals ik maar ook de planten met bladeren en iedereen is hier aardig.
Dus ik twijfel nog steeds of het kwam omdat ik anders was of omdat ze me misschien gewoon niet aardig vonden.

Mobiel plantenasiel, 30-07-2022

Ik ben een Pilea peperomoides maar je kent mij waarschijnlijk mijn alias Pannenkoekenplant.
Mijn soort is heel makkelijk; we hebben alleen een beetje zon en water nodig om te groeien.
Wat pannenkoekplanten bijzonder maakt, is dat we zelf regelmatig kleine stekjes maken die je in een potje kunt zetten en dan groeit er een nieuwe pannenkoekplant die ook weer kleine stekjes maakt.
Zo kun je, met maar 1 plant, van je huis een jungle maken.
In 2018 ben ik gekocht bij Albert Heijn door Froukje. Ik was de eerste plant in haar nieuwe huis. Helaas heeft Froukje vergeten om mij regelmatig te draaien. Mijn bladeren groeien in de richting van de zon waardoor ik niet erg symmetrisch ben gegroeid.
Jammer genoeg ben ik te groot geworden voor Froukjes huis. Mijn 2 kinderen staan nog op haar vensterbankje maar ik ben afgestaan aan het plantenasiel. Ik zal mijn kinderen wel missen. Elke keer als ik het lied Mama van Heintje hoor, moet ik aan ze denken.
Hier in het plantenasiel hoop ik door te groeien en het is mijn vurige wens om meer kinderen te krijgen.
Tot die tijd kan ik mijn liefde kwijt aan de planten om mij heen.

Tetem Enschede, 06-09-2022

Ik was eigenlijk een cadeau voor Tante Eva.
De ouders van mijn baasje Erik hadden mij gekocht voor haar verjaardag maar waren vergeten mij mee te nemen.
En toen kregen de ouders van Erik en Tante Eva ruzie dus ik bleef bij de familie.
De ruzie ging niet over mij hoor, dat moet je niet denken! Erik vond mij een mooie plant en vroeg of hij mij dan mocht hebben en zo werd hij mijn baasje.
Leuke jongen, die Erik.
We hadden het bijna een jaar lang heel fijn samen. Hij zorgde heel goed voor mij en ik groeide steeds groter.
Alles was perfect.
Totdat Erik mij vertelde dat zijn ouders gingen emigreren naar Frankrijk en dat hij mee moest en ik niet mee mocht.
Er mocht maar heel weinig mee terwijl ze in een heel groot huis zouden gaan wonen.
Dat kwam omdat er ook mensen zouden logeren.
Erik liet me weten dat hij daar helemaal niets van snapte.
Zijn ouders kochten een enorm huis maar ze gingen al die kamers niet zelf gebruiken maar verhuren aan gasten.
En voor zijn plant was geen ruimte.
En hij moest nog frans leren ook. Hij vond het behoorlijk stom allemaal.
Toen hij me wegbracht naar het asiel, zei hij dat hij hoopte dat het allemaal niet goed zou gaan in Frankrijk zodat ze dan terug zouden komen.
En hopelijk heel snel ook, zodat ik dan misschien nog niet geadopteerd zou zijn. En zodat hij dan geen frans hoefde te leren.
Dit was mijn verhaal. Kijk vooral eens bij mijn buren.

LEAFDE Next, 15-07-2022

Ons mens Yvonne studeerde in de jaren 70 in Enschede en kreeg, net als heel veel medestudenten, een Tradescantia stekje. Wij zijn nazaten van dat stekje.
Onze familie is heel makkelijk om te verzorgen en wordt dus ook erg oud; zet ons op een plekje met indirect zonlicht en geef ons eens per week water en we groeien als kool. Toen Yvonne een keer op vakantie was, merkte onze oppasser dat we bijna verdroogd waren maar zelfs dat was in een mum van tijd weer opgelost.
Helaas hebben we 1 minpuntje; we zijn een beetje giftig. Je moet ons dus niet eten.
Daar staat tegenover dat we bijzonder kleurrijk zijn want onze bladeren zijn groen gestreept aan de bovenkant en paars aan de onderkant.
Als klap op de vuurpijl hangen we ook nog heel decoratief over de pot.
Ook zijn we heel simpel te stekken. Yvonne heeft in de afgelopen 50 jaar ontelbaar veel stekjes cadeau gegeven aan vrienden, familie, collega’s, buren; werkelijk iedereen in de wijde omgeving van ons mens heeft een Tradescantia in huis staan.
Yvonne vindt het heerlijk om planten te zien groeien en geniet intens van elk stekje dat erbij komt. Die kan ze dan weggeven en op die manier plezier brengen in haar kennissenkring. En nu wil ze ook onbekenden blij maken door ons in het plantenasiel tentoon te stellen.
En wie een beetje vrolijkheid kan gebruiken in het leven, kan ons adopteren en dan bezorgen we ons nieuwe mens elke dag een glimlach.

Tetem Enschede, 06-09-2022

Mijn naam is Chlorophytum.
Een hele mond vol dus noemen ze me meestal Graslelie.
Maar ik heb ook andere bijnamen.
In het Engels word ik ook wel de spider plant, oftewel spinnenplant, genoemd.
Andere namen die in Nederland weleens voor mij worden gebruikt zijn Zebragras, Vliegende Hollander en Sprietplant.
Ik ben zo’n beetje de makkelijkste groen luchtverfrisser die je kan hebben.
Volgens NASA ben ik erg goed in het verwijderen van de schadelijke stoffen benzeen, formaldehyde en koolmonoxide uit de lucht.
Wel tot 95% van alle stofjes in de lucht!
Je hebt alleen wel heel veel luchtzuiverende planten nodig om dit effect te bereiken maar een huis gevuld met Graslelies ziet er vast geweldig uit!
Over de verzorging doe ik niet zo moeilijk; het liefst op een lichte plaats maar in de schaduw kan ook.
Verder wil ik graag 2 keer per week water en eens in de week een lekkere sproeibeurt, maar als je het een keer vergeet is dat ook geen ramp.
Mijn bladeren en dan voornamelijk mijn punten kunnen relatief snel geel worden.
Dit hoort helaas bij mij en is lastig tegen te gaan. Je kunt deze bladeren het beste afknippen, ik zal snel weer nieuwe laten groeien.
Ik sta ook bekend om het gemak waarmee je mij kunt stekken, de stekjes groeien namelijk letterlijk aan mij vast.
Er zal dan een klein kopstekje aan mijn stengel bungelen.
Deze kan je afknippen en in verse potgrond plaatsen om er een nieuwe Graslelie uit te laten groeien.
Mijn wortels liggen in het zuidelijke gebied van Afrika, waar ik in de natuur als bodembedekker groei.
Daar in Afrika komen wel 65 verschillende soorten graslelies voor!
Ik ben wel al een tijdje geleden naar het hoge noorden vertrokken, sinds de 19e eeuw ben ik in onze huiskamers te vinden.
Mensen genieten dus al heel lang van mij en dat doet me goed.

LEAFDE Next, 10-06-2022

ALLES IS LEAFDE

Ik zal je vertellen hoe ik hier zo terecht ben gekomen!
Ik woonde in een tuincentrum en stond daar gezellig tussen andere planten.
Niets aan de hand! Totdat mijn bladeren bruin werden aan de randen.
In het begin maakte ik me niet zoveel zorgen maar het werd maar niet beter.
De anderen zeiden dat ik snel beter moest worden omdat ik anders vernietigd zou worden.
Ik geloofde ze niet natuurlijk, wie zou zoiets doen???
Toen vroegen ze of ik niet gemerkt had dat de knapste planten altijd werden meegenomen door de mensen en dat ze de rest lieten staan.
Ja, dat had ik natuurlijk wel gemerkt, mensen willen alleen de mooiste planten maar wij stonden er toch nog allemaal!
Op dat moment vertelden ze me de waarheid: wij stonden daar alleen maar zodat ze geld aan ons konden verdienen.
Als wij onverkoopbaar zijn, hebben ze niets aan ons. Een plant met bruine bladeren neemt niemand mee naar huis.
De schrik sloeg mij om het hart. Ik was onverkoopbaar! Ze zouden mij vermoorden!
Ik zal je vertellen dat zo’n doodsangst niet goed is voor een plant.
Ik had enorme stress en daar werden mijn bladeren nóg bruiner van.
Toen ze me uiteindelijk op kwamen halen, was ik totaal in paniek.
Een vrouw nam mij mee en ik verwachtte gedood te worden.
Maar toen hoorde ik haar praten met een man.
Blijkbaar is te veel water meestal de oorzaak van bruine bladeren.
Dat is gemakkelijk op te lossen.
In een tuincentrum krijgen alle planten in de bak tegelijk water en is afzonderlijke zorg niet haalbaar.
Dus werd ik naar het plantenasiel gebracht om een nieuw leven te beginnen.
Dit was mijn verhaal. Kijk vooral eens bij mijn buren.

Mobiel plantenasiel, 28-07-2022

Ben ik even blij dat ik nu hier sta.
Ik kom net uit een huis waar ik werkelijk met nitwitten op de vensterbank stond. Sjonge jonge wat een duf zootje planten was dat.
Kijk, ik weet dat niet iedereen zo geweldig kan zijn als ik maar zij waren toch wel een bijzonder soort krankzinnigen.
De een dacht dat ze heel wat was, die diva.
De hele dag stond ze daar op te scheppen over haar familie maar zelf had ze nog nooit iets gepresteerd en ze liftte volledig mee op de roem van haar familie.
Iedereen kon zien dat ik veel specialer was dan zij.
Die plant naast haar die was zo vreselijk dom, die keek je alleen maar onnozel aan de hele dag.
In het engels noemen ze zoiets een waste of space. Dat vertelde ik hem ook maar die simpele ziel had geen idee dat het ‘verspilling van ruimte’ betekende. Ongelofelijk hé?!
Dan die trut verderop, die lachte altijd hysterisch om de domste dingen. Echt een niveautje nul. Ik werd echt stapelgek van die hyena lach.
Op links hadden we ook nog die idioot die de hele dag alleen maar kinderachtige geluiden maakte.
Als ik had gekund, had ik hem van de vensterbank geduwd.
In de hoek hadden we als klap op de vuurpijl ook nog die grijze muis waar echt helemaal niets uit kwam. Die kende 3 woorden “weet ik niet”, dat was het. De hele dag, elke dag “weet ik niet” Alstublieft zeg!
En wat denk je dat er gebeurde?
IK werd het huis uit gezet. IK!!!!
Nou, daar snap ik dus helemaal niets van!
Wat kun je nu op mij aan te merken hebben? Ik ga ervan uit dat ze hier begrijpen dat ze met een superieure plant te maken hebben.

Tetem Enschede, 23-01-2022

GEEF IEDERE DAG ALLES EN IEDEREEN EEN BEETJE LEAFDE

Ik waarschuw vast, mijn verhaal is geen gelukkig verhaal.
Zoals je ziet ben ik een cactus. Een cactus is eigenlijk een hele veelzijdige plant. Eerder waren cactussen trendy, daarna deden we mee met de natuurlijke uitstraling en nu zijn wij stekelplanten helemaal hip in folklore stijl.
Ja, wij cactussen zijn van alle markten thuis dus je kan zelf kiezen en afwisselen hoe je ons presenteert.
Ikzelf ben geboren in Enschede en de toenmalige vriendin van mijn baas gaf mij aan hem cadeau.
Ik was zijn eerste plant. De vriendin had voor mij gekozen, niet omdat ik zo trendy of veelzijdig was maar omdat ik bijna niet dood te krijgen ben.
Ze had blijkbaar een niet al te hoge pet op van mijn baas. En ook niet van mij want ze noemde mij stekelig, prikkelbaar en ongezellig. Zij hield van aaibare planten, wat dat ook moge betekenen.
Maar eerlijk is eerlijk, ik ben ook wel prikkelbaar. Zelf ben ik van mening dat zij daar de oorzaak van is maar ik weet het niet helemaal zeker want ik ben ten slotte met die scherpe prikkels geboren.
In ieder geval heb ik mijn uiterste best gedaan om haar te prikken met mijn stekels telkens als ze ook maar een beetje in mijn buurt was.
Ze kregen ruzie, mijn baas en zijn vriendin. Dat snapte ik heel goed, zij noemde mij prikkelbaar en stekelig maar vergeleken bij haar was ik een zonnestraaltje.
Ik kon niet allemaal precies meekrijgen waarom ze precies ruzie hadden maar ik denk dat het met mij te maken had.
In ieder geval maakten ze een luidruchtig eind aan de relatie en zij vertrok voor altijd. Ik was zo opgelucht, eindelijk was ik van haar verlost en kon ik gezellig samenzijn met mijn baas.
Maar die droom was van hele korte duur. Mijn baas was zo vreselijk boos op zijn ex dat hij alles wat ook maar een beetje met haar te maken had, het huis uit deed.
Hij pakte al haar spullen in een doos en zette die bij het oud vuil en ik dacht nog “opgeruimd staat netjes”. Maar vervolgens pakte hij mij op en bracht mij naar het plantenasiel.
Hij wilde niets meer met mij te maken hebben om hij mij van haar had gekregen. Als ik al niet prikkelbaar was, zou ik het van deze ellende wel zijn geworden.

Mobiel plantenasiel, 24-08-2022

Hallo!
Ik baal er een beetje van dat ik hier nu sta.
Mijn grootste hobby en eigenlijk ook mijn enige hobby, is natuur.
Komt natuurlijk omdat ik zelf ook een onderdeel van de natuur ben al sta ik binnen.
Het allerliefst wil ik gewoon buiten zijn.
Heerlijk in de wind en de frisse lucht met overal planten en dieren om mij heen.
Natuurlijk weet ik ook wel dat ik een binnen plant ben en het buiten erg moeilijk zou krijgen en waarschijnlijk op een gegeven moment ook dood zou gaan maar toch.
In mijn vorige huis stond ik op de vensterbank en keek ik uit op een park.
Niet echt wilde ongerepte natuur dus maar toch was ik met dat uitzicht enorm tevreden.
Ik genoot enorm van de seizoenen, elk seizoen heeft wat moois.
De bomen in de winter hebben een geweldig silhouet en je kunt ook veel verder kijken doordat de bomen kaal zijn.
Het is helemaal mooi als er verse sneeuw ligt; alles ziet er dan zo schoon en vredig uit. En dan de lente waar je langzaam de bladeren ziet groeien.
Alle planten, struiken en bomen hebben een eigen kleur groen, magnifiek. Gevolgd door de overdaad van de zomer, er bloeit van alles en het barst van het leven. Maar mijn favoriet is de herfst.
Wanneer de bladeren verkleuren naar de meest mooie combinaties van groen, geel, oranje en rood.
De regen die alles schoon wast. De lage zon die de magisch door de bladeren schijnt.
En in plaats van dat ik op de vensterbank sta te genieten van mijn favoriete jaargetijde, sta ik hier.
Hoe de mens ook probeert om de natuur te vangen op foto’s, op schilderijen, met beelden, het is nooit zo mooi als in het echt.
En ik ben bang dat hoe mooi mijn uitzicht op de vensterbank ook was, het nooit zo mooi is als buiten midden in de natuur te zijn.
Jammer genoeg blijft dat voor mij voor altijd een droom.

Mobiel plantenasiel, 16-04-2022

SPREAD LEAFDE

Hallo daar!
Ik ben een orchidee en heel gelukkig is mijn eentje.
Ik heb altijd met mijn familieleden bij elkaar gestaan en dat was best gezellig maar de laatste tijd werd ik stapelgek van hun gezeur.
Het begon een tijdje geleden. Toen kregen mijn zussen allemaal een partner. En nu vinden ze dat ik ook een partner moet willen.
Maar ik wil geen partner. Ik vind het prima in m’n eentje.
Ik heb het wel geprobeerd hoor maar het is gewoon niets voor mij, ik blijf liever alleen en dat snappen ze niet.
Eerst dachten ze dat ik misschien op een vrouwen zou vallen en dat niet durfde te zeggen of zo.
Onzin natuurlijk. Ik vind vrouwen net zo aardig als mannen.
. Eerlijk gezegd; man, vrouw, iets anders, dat maakt me allemaal niet uit, ik wil alle varianten graag als vrienden om me heen hebben maar een ik wil geen partner, geen vrouw, geen man en ook niets anders.
Het werd nog erger toen mijn zussen kinderen kregen.
Ze konden maar niet begrijpen dat ik geen partner wilde maar dat ik ook geen kinderen wilde, dat snapten ze echt helemaal niet.
En ze zeurden er maar over door. Ze verwachtten elk moment dat ik van gedachten zou veranderen. Dat het maar een fase zou zijn.
HET IS GEEN FASE!
Het werd me op een gegeven moment echt te veel.
Waarom konden ze niet accepteren dat ik een andere mening had? Het gaat ze ten slotte niets aan hoe ik mijn leven in wil richten. Hoe vaak ik het ze ook uitlegde, het ging er bij hun niet in dus ik ben vertrokken.
Nu sta ik hier in het plantenasiel.
Tussen planten die het allemaal niets uitmaakt of ik nu wel of geen partner of kinderen wil.
Heerlijk rustig zonder al die discussies!

Tetem Enschede, 03-09-2022

“Komt er nu alweer iemand naar mij kijken?”
“Loop maar door! Hier is niets te zien.”
”Nou ja, eigenlijk is het ook wel gezellig dat je er bent”

Mobiel plantenasiel, 26-03-2022

Ik ben een banenplant die in juli 2022 begon te groeien aan de stand van mijn moederplant
Het meest verdrietige dat ik ooit heb meegemaakt is de scheiding van mijn moeder.
Vreselijke gebeurtenis die mij nog doet huiveren als ik eraan denk.
Misschien komt dat ook omdat ik zo op mijn moeder lijk, ik heb haar optimistische en easygoing karakter van haar meegekregen.
En ik ben ook net als mamma een doorzetter. Voor een plant prima eigenschappen denk ik.
Mijn ma heeft veel afstammelingen.
Teveel om allemaal voor te zorgen daarom ben ik nu hier. Zodat ik een goed tehuis vind waar ik in een genoeg water,lucht en zonlicht krijg en natuurlijk een mooie grote pot om in te groeien!
Ik hoop trouwens ook dat ze in mijn nieuwe huis lekker podcasts luisteren.
Dan vond ik namelijk altijd heel leuk in mijn oude huis maar meestal hadden ze dan koptelefoons op en dan kreeg ik helaas niets mee, heel af en toe kon ik maar meeluisteren.

Tetem Enschede, 09-09-2022

Bonjour, ik ben Baobab.
Mijn roots liggen in een prachtige botanische tuin in Frankrijk, in de Domaine du Royal – Le jardin des Mediterranees om precies te zijn. Daar heeft mijn mens Liesbeth 4 Baobab zaden gekocht.
Eigenlijk voel ik me nog steeds un peu français hoewel ik nu wel in Nederland woon. Misschien komt dat omdat Liesbeth zo van Frankrijk houdt.
Zijzelf heeft onlangs haar huis in Frankrijk verhuisd en is permanent in Nederland gaan wonen. Net als ik eigenlijk en dat vind ik prettig, dat zorgt voor verbondenheid.
Ik ben in het voorjaar van 2022 dus als zaadje gekocht en heb dapper gestreden om op te komen en te groeien. Dat viel eerlijk gezegd niet mee omdat ik de eerste maanden nog met mijn zaden op mijn hoofd leefde. Maar door de goede zorgen van Liesbeth, ben ik toch al uitgegroeid tot écht plantformaat.
Naast mij is er nog een zaadje opgekomen, mijn broer. Het is bijzonder dat ik en mijn broer bij een vrouw wonen die ook zo’n goede relatie heeft met haar broer Maarten. Dat schept toch een band.
Wij hebben een goed leven bij ons mens.
Naast onze prima locatie in het huis en de fantastische verzorging, is er ook nog regelmatig entertainment.
Ons mens speelt namelijk zeer verdienstelijk piano, soms wel een half uur! Ja, ik realiseer me heel goed dat dit een geweldige luxe is en mijn broer en ik genieten er met volle teugen van.
En als we écht geluk hebben, speelt haar broer mee en dan spelen ze samen de meest prachtige stukken.
Helaas heerst er niet altijd zo’n uitgelaten stemming.
Ons mens gaat regelmatig voor haar werk naar Amsterdam en dan blijven wij alleen met Maarten.
Hij is echt heel aardig hoor maar wel heel erg stil. Eigenlijk net als mijn broer, hij is ook geen prater. Toch is het ook wel goed, doordat het soms zo stil is in huis, waardeer ik Liesbeths levendige gezelschap des te meer.
Maar stille wateren hebben diepe gronden zeggen ze en dat lijkt hier ook het geval.
Soms hoor ik Maarten praten en maak ik me echt enorme zorgen. Hij praat over kleiduiven schieten en ik weet niet precies wat dat is maar het klinkt vreselijk gevaarlijk.
Het is misschien egoïstisch maar mijn broer en ik zijn hier gelukkig en willen hier heel graag eeuwig blijven maar dat kan alleen als de mensen goed voor zichzelf zorgen.

Tetem Enschede, 30-04-2022

Hej allihop! Oftewel hallo allemaal! Ik zal jullie iets meer over mijzelf vertellen.
Ik ben een geranium.
In het Zweeds heet ik Tierps Pelargon Gazania. Een telg uit een stokoude familie.
De plant waar ik een stekje van ben, is namelijk al geboren in 1880.
Ja, dat lees je goed: 1880.
Het lijkt mij duidelijk dat ik uit een familie van oersterke planten kom want mijn moederplant is nog altijd kerngezond.
Misschien heeft dat iets te maken met de plek waar in geboren ben, in midden Zweden.
De grond is daar bijzonder goed voor geraniums en de kweker waar mijn familie oorspronkelijk vandaan komt, heeft zich al eeuwen gespecialiseerd in speciale soorten geraniums.
Op 10 juli 2022 ben ik geëmigreerd naar Nederland.
Elna heeft mij bij Corien en Rodek in Zweden opgehaald.
De hele vliegreis heb ik in een zak bij Elna op schoot gezeten.
Een beetje eng vond ik het wel en ik zal de Zweedse omgeving en planten ook missen maar ik heb het er voor over want ik voel me bijzonder vereerd dat ik speciaal naar Nederland ben gehaald om gezien te worden.

Tetem Enschede, 24-08-2022

ALLES IS LEAFDE

Graag wil ik je iets over mijzelf vertellen.
Ik zou kunnen praten over mijn plantenfamilie, Spathiphyllum, ook wel lepelplant of vredeslelie genoemd. Dat ik zo’n makkelijke en bloeiende kamerplant ben, die het goed doet op een standplaats met minder licht. En dat het onmogelijk is om mij te verdrinken omdat ik namelijk goed tegen een vochtige grond kan maar dat je ervoor moet zorgen dat mijn grond niet lang droog komt te staan.
Dat ik licht giftig ben voor huisdieren en kleine kinderen.
Of ik zou je kunnen vertellen over mijn luchtzuiverende kwaliteiten. Uit de beroemde Clean Air Study van NASA blijkt namelijk dat ik minstens acht gifstoffen kan filteren. Het gaat om schadelijke stoffen als aceton, methanol en ammoniak die vrij komen uit schoonmaakmiddelen, meubels, stoffen en verf.
Bovendien zet ik, beter dan de meeste andere kamerplanten, CO2 om in zuurstof én draagt ik bij aan een goede luchtvochtigheid in huis.
Maar eigenlijk wil ik het graag hebben over mijn leven bij mijn mens. Mijn mens verhuisde vanuit het westen naar Wierden en kocht mij om het huis gezelliger te maken. En omdat mijn mens nieuw was in het dorp deed hij in zijn vrije tijd allerlei uitstapjes om zijn nieuwe woonplaats en omgeving te leren kennen en vertelde daar dan over als hij weer thuis was.
En zo heb ik Wierden ook leren kennen.
Zijn eerste evenement was de Wiezo. Dat bleken de Wierdense Zomerfeesten te zijn. Dagenlang was mijn mens te vinden bij braderie, de kunstmarkt, straatmuzikanten, optredens van allerlei bands en landelijk bekende artiesten. Hij leerde daar ook zijn eerste Wierdense vrienden. Die namen hem vervolgens mee naar culturele gezelschappen waar zij lid van waren een golfclub, toneelgroep, een koor, een muziekvereniging en een artistieke werkgroep. H
ij ging naar lezingen, voorstellingen en concerten. En langzaam werd hij een volwaardig lid van de Wierdens gemeenschap.
Daarna breidde hij zijn bezoekjes uit naar omliggende gemeenten en bezocht hij De Wijnmakers in Haaksbergen, ging fietsen op de Sallandse Heuvelrug en varen op de Regge, en natuurlijk ging hij kijken in klompenmuseum Sköpke, want een van zijn nieuwe vrienden werkte daar. Nou, klompen kende hij wel maar van een authentieke ‘smokkelaarsklomp’, een elegante bruidsklomp, of een vrolijke muziekklomp had hij nog nooit gehoord.
Uiteraard heeft hij ook klompen gekocht en als hij in zijn tuin werkte, had hij ze altijd aan.
Je begrijpt uit mijn verhaal misschien wel dat ik dol ben op Wierden. En hoe leuk het ook is in het plantenasiel in Enschede, ik wil toch graag in Wierden wonen.
Het liefst bij iemand die mij veel verhalen over Wieren en omgeving vertelt.

Tetem Enschede, 04-09-2022

Wat is het prachtig hier in het plantenasiel hé? Ik ben hier ook zo gelukkig. Heerlijke omgeving, lieve planten en we worden heel goed verzorgd.
Ik kom eigenlijk uit Chornomorsk, in het zuiden van de Oekraïne aan de Zwarte Zee.
Misschien heb je wel gehoord dat er oorlog is in Oekraïne. Er wordt al maanden gevochten en bommen bleven maar vallen.
Mijn mevrouw is samen met mij en de kat gevlucht, mijn meneer is in Oekraïne gebleven.
De reis was heel lang en best spannend. Maar thuis was het duizend keer zo eng.
Ieder keer als de bommen vielen, schudde mijn vensterbank en elke keer was ik zo bang dat die keer ons huis zou worden geraakt en we allemaal dood zouden gaan.
Onderweg kwamen we heel veel vriendelijke mensen tegen die ons hielpen.
Ik heb alleen een beetje water nodig maar voor mijn mevrouw en de kat waren ze ook heel lief.
Hier in Nederland kwamen we in een opvang met andere Oekraïners die gevlucht waren.
Daar was de sfeer aan de ene kant optimistisch en blij maar aan de andere kant ook heel bezorgd en ook wel angstig.
Uiteindelijk heeft mijn mevrouw besloten terug te keren om te helpen in de oorlog.
Ze heeft mij en de kat achtergelaten omdat ze in de Oekraïne niet voor ons zal kunnen zorgen, in ieder geval niet goed genoeg.
De kat is geadopteerd door een Oekraïens meisje genaamd Olena en ik ben gedoneerd aan het plantenasiel in de hoop dat ik ook een goed thuis zal vinden.

Tetem Enschede, 22-04-2022

Je wilt mijn verhaal weten?
Nou, dat is eigenlijk heel simpel. Ik ben gedumpt door de studentenvereniging van de UT. Ik ben niet goed genoeg.
Niet mooi genoeg. Niet slim genoeg. Niet aardig genoeg.
Ze gaven me gewoon geen water meer want ik voldeed niet.
Ik weet het, iedereen wordt wel een keer gedumpt in het leven. Hoe leuk beide partijen onafhankelijk van elkaar ook zijn, de combinatie klopt niet en ze gaan uit elkaar.
n het leven. Hoe leuk beide partijen onafhankelijk van elkaar ook zijn, de combinatie klopt niet en ze gaan uit elkaar. Of iemand komt toch een betere partij tegen. Een naar trekje komt pas later naar voren. De toekomstplannen matchen niet. Zo loopt het leven.
En de studententijd is helemaal een tijd van ontdekken en proberen.
Maar om mij zo lang te martelen, dat is toch wel van een andere orde!
En het was niet 1 student, het was een hele vereniging!
Ik heb nog geluk dat er 1 jongeman was die mij in ieder geval niet dood wilde hebben en me naar het asiel bracht.
Dat betekent toch dat ik écht de moeite niet waard was.
Het moet wel iets vreselijk mis met mij zijn.
Ik houd me maar vast aan het idee dat op elk potje een deksel past en hoop dat er iemand op de wereld is die het wel ziet zitten met mij en mij wil adopteren zodat ik toch nog een mooi lang leven zal hebben.

Mobiel plantenasiel, 26-04-2022

Hi, ik ben naar het plantenasiel in Tetem gebracht door Bianca Roos.
Een hele goede plek voor mij want ik heb hier al eerder gewoond en ik was hier gelukkig. Ik was toen onderdeel van een escape room die vorig jaar in Tetem te bezoeken was.
Daarna ben ik, samen met de rest van de escape room, verhuisd naar Utrecht waar we te zien waren tijdens het Nederlands Film Festival.
Ik wil niet opscheppen maar we zijn zelfs genomineerd voor het Gouden Kalf Digitale Cultuur!
Je begrijpt dat ik, als beroemde plant, alle aandacht van de bezoekers van Tetem en het filmfestival Utrecht enorm heb gewaardeerd. Door alle liefde die ze me gaven, ben ik behoorlijk gegroeid.
Helaas heb ik afscheid moeten nemen van mijn vertrouwde escape room en ben ik een beetje depressief geworden.
Ik was gewend aan al die bezoekers en miste de gezelligheid. Mijn bladeren voelden zo zwaar aan ineens dat ze gingen hangen.
Gelukkig heeft Bianca mij toen afgeleverd in het plantenasiel waar ik nu tussen andere planten sta en waar het publiek mij weer bezoekt.
Ik ben hier enorm van opgeknapt en voel me weer helemaal happy en ik kijk uit naar de toekomst.

Tetem Enschede, 06-09-2022

Ik heb een mooie plek hier. Ik sta in de buurt van een componist, genaamd Joep.
Joep maakt muziek – jingles – voor radiozenders.
Dat gaat alle kanten op, van klassiek tot digitaal.
Joep denkt er goed over na, echt door middel van geluidsvormgeving zo’n radiozender een eigen identiteit en smoel geven.
Hij vindt het geweldig om te doen, want hij maakt het liefst de hele dag muziek.
Soms ben ik er ook wel even klaar mee.
Na zijn werk gaat Joep graag naar beneden, naar de Spacebar om lekker uit te blazen.
Hij vertelt me dat hij daar de gekste dingen meemaakt, eigenlijk ben ik wel benieuwd.
Er is in het weekend ook altijd wat te doen.
Ze draaien er ook goede muziek volgens Joep, en hij heeft er verstand van.
Er wordt goed voor mij gezorgd hier.
Ik hoop dat de broedplaats kan groeien en meer ruimte kan bieden aan creatieve makers.
Van Joep hoor ik dat er veel meer mensen zijn die zich aan willen sluiten, maar dat daar niet altijd ruimte voor is.
Dat is jammer, want juist een plek waar je met anderen samen kunt werken stimuleert erg en levert nieuwe groei-energie.
Ik hoop dat ze de tijd krijgen, want samenwerken heeft tijd nodig.
Ik sta hier nu twee jaar en zie langzaam mensen bij elkaar naar binnen lopen, elkaar helpen en van elkaar willen leren.
Dat is mooi!

Creatieve Broedplaats WARP, 16-06-2022

GEEF IEDERE DAG ALLES EN IEDEREEN EEN BEETJE LEAFDE

Ik ben geboren in Nederland maar getogen in het mooie zonnige Spanje.
Mijn eigenaren waren Evelien en Mercedes. Ja, ik weet het Mercedes is ook een automerk maar in Spanje is het een hele normale meisjesnaam.
Evelien komt uit Nederland en Mercedes dus uit Spanje. Ze zijn elkaar op vakantie in Kroatië tegengekomen en waren op slag verliefd.
Natuurlijk duurde het even maar na 2,5 jaar is Evelien naar Spanje verhuisd om daar samen te gaan wonen met Mercedes.
Ik was een stekje van een plant die altijd in Eveliens ouderlijk huis had gestaan en ze besloot mij mee te nemen.
In het begin moest ik wel even wennen hoor.
Het was een enorme verandering van een huis in het boerendorp Overdinkel naar een flatje aan zee in Santa Pola.
Maar het bleek een bijzonder goede verandering te zijn.
Het was heerlijk in Spanje.
De andere planten in het huis namen mij meteen op in hun midden. Mijn eigenaresses waren hele gezellige vrouwen.
Er werd veel gelachen en de sfeer was goed.
Tot op een dag Mercedes ziek werd. Er werd niet meer gelachen.
Het duurde niet lang voordat ze overleed. Evelien besloot kort daarna terug te keren naar Nederland.
De andere planten bleven achter in Spanje maar mij nam ze mee, terug naar Nederland.
We gingen in appartement in Oldenzaal wonen en daar stond ik op de vensterbank.
Na 2 maanden vertelde ze me dat ze me naar het plantenasiel ging brengen omdat ik haar zo aan Mercedes deed denken en aan Mercedes denken deed haar té veel verdriet.
Nu ben ik hier en hoop ik een nieuw huis te vinden waar net zo wordt gelachen als in ons flatje in Santa Pola.

Tetem Enschede, 01-09-2022

Kan iemand het licht aandoen?
Het is altijd zo donker in de Spacebar! Het is eigenlijk raar dat ik kan groeien in deze donkere omgeving, maar het is me toch gelukt.
Waarschijnlijk groei ik door de energie van de bargasten, en bier… en soms een beetje water.
In juni 2020 begon ik als klein stekje.
Ik wilde graag gepot worden in de Spacebar. Nog voordat de bar open was, was ik al onderdeel van het interieur.
Toen de grote dag aanbrak, de bar open ging en mijn groei als plant pas écht begon, merkte ik meteen dat dit de plek is waar ik wil zijn!
De eerste gasten die langskwamen in de bar zorgden er gelijk voor dat ik me goed voelde.
Er ontstond een soort cyclus: de bargasten gaven mij energie om te groeien en ik deed hetzelfde voor hen.
Jammer genoeg kwam er een kink in de kabel door een of ander stom virus. Hierdoor was het een paar maanden akelig stil.
Ik voelde mezelf langzaam wegkwijnen.
Tot het moment dat een aantal creatievelingen, die heb je hier genoeg, met Spacecast begonnen.
Ik had mazzel want de opnames waren in de bar en werden live gestreamd naar Facebook. Jeetje wat heb ik coole en indrukwekkende talenten voorbij zien komen!
Ik ben enorm gegroeid in de Spacebar.
Elke donderdag tot en met zaterdag wanneer het zonlicht weg is, gaan alle gekleurde lampen in de bar aan, begint de muziek en is er zelfs een machine die rook maakt.
Mijn bladgroen is niet zo’n fan van deze rook, maar ach…
Iets anders: een aantal van de planten die ik heb leren kennen zijn uitgegroeid tot planten die je blijkbaar kunt roken.
De bargasten zijn er dol op.
Als de wind goed staat, waaien mijn bladeren heen en weer van plezier door de muziek.
Als op zondag de zon weer opkomt heb ik moeite om mijzelf overeind te houden; er is veel te veel bier in mijn aarde gegooid.
Maar ik denk dat mijn wortels daar inmiddels wel aan gewend zijn. Alle energie en vrolijkheid die ik krijg van de bargasten compenseert een boel!

Creatieve Broedplaats WARP, 17-06-2022

Ik ben een Alocasia. Ze noemen mij ook wel Taro en Olifantsoor.
Zelf vind ik die laatste naam het leukst. Doet me toch een beetje denken aan mijn Aziatische roots.
In het wild kunnen de bladeren van een Alocasia wel anderhalve meter worden al is dat voor een kamerplant natuurlijk niet aan de orde maar als je mij regelmatig verpot word ik wel een stuk groter dan ik nu ben.
Het heeft overigens meer voordelen om mij te verpotten.
Als er ruimte is in de pot, komen er vanzelf jonge plantjes tevoorschijn. Wanneer die plantjes vier blaadjes hebben, kun je ze van mij wegsnijden en heb je een nieuwe Alocasia. Het is een prettige idee dat ik mijn mens kan voorzien van een hele vensterbank vol met mijn nageslacht.
Om goed te kunnen functioneren heb ik veel water nodig maar ik tolereer geen wateroverlast. Voor mijn gezondheid is het belangrijk dat er geen water op mijn bladeren blijft liggen. Maar als ik te weinig water krijgt gaan mijn bladeren hangen. Dat is ook niet echt prettig.
Ik ben gevoelig maar ben ook licht giftig. Kinderen en huisdieren mogen mijn bladeren en zaden niet in hun mond stoppen.
Als ze dat wel doen krijgen ze gastro-intestinale problemen. Omdat ik eigenlijk ook liever niet heb dat mensen teveel aan mij zitten vind ik dit wel prettig. Zo houd iedereen een beetje zijn handen thuis.
Zoals vermeld kom ik van origine uit Azië maar zelf ben ik geboren en getogen de Sluiskade in Almelo.
Ik heb daar een fijne tijd gehad tot ze daar begonnen de bouwen. Het is er nu een grote stofbende.
Gelukkig ben ik na wat omzwervingen terecht gekomen bij het planetenasiel.
Een prima plek maar het grote nadeel is dat ik nu in Enschede woon. Ik hoop op een dag terug te keren naar Almelo

Tetem Enschede, 04-09-2022

Begin 2022 stond in in de supermarkt te wachten tot iemand mij meenam om voor mij te zorgen.
Aandacht krijg je ook in de supermarkt maar dat is toch minder persoonlijk, het is dan min of meer plichtmatige zorg.
Op een gegeven moment ging ik in de aanbieding en toen werd ik meegenomen door een aardig persoon. Fijn!
Het was wel erg wennen zo alleen, was het beter?
Nee, het was niet beter. Ik merkte dat ik stil bleef staan en vroeg me af waar dat toch aan lag. Miste ik de levendige omgeving?
Kreeg ik niet de zorg die ik nodig had? Lag het aan mijn verlegen karakter en moest ik meer voor mezelf opkomen?
Het was een lastige tijd.
Ik zat met al die vragen en had geen antwoorden. Het enige dat me op de been hield was een lied van Queen met de titel “I want to break free”.
Dat was namelijk precies wat ik ook wilde, uitbreken en volop genieten.
Nu hoop ik dat ik op dit nieuwe plekje alles vind wat ik zocht en dat wanneer ik helemaal ben opgebloeid, iemand mij meeneemt.

Tetem Enschede, 24-08-2022

SPREAD LEAFDE

Kunnen we het even hebben over dat alles maar leuk moet zijn?
Die planten om mij heen hebben het altijd over leuk en gezellig.
We zijn planten!!!! Ja, we moeten wel leuk en gezellig zijn om naar te kijken want anders gooien onze eigenaren ons bij het groene afval. Maar verder is er geen enkele reden tot die gedwongen opgewektheid.
Onderling kunnen we toch gewoon eerlijk zeggen dat ons mens een vreselijke bullebak is? En die man van haar een negatieve zeur?
Dat dus niet, we mogen blijkbaar alleen leuke dingen zeggen.
Als je niets leuks weet te zeggen, houd dan maar je mond, hoor ik elke dag de hele dag.
Nou, ik word er nog geschift van. Mijn hoofd denkt helemaal geen gezellige dingen terwijl mijn mond alleen maar sprookjes van perfectie uitkraamt.
Wat een gelul!

Mobiel plantenasiel, 20-08-2022